- Мама, мама, музейде Маяковский Лиля Брикке байланысты өзіне-өзі қол жұмсады деді - Жоқ, ол менің кесірімнен өзіне-өзі қол жұмсады

- Меланхолик ақылды бола ала ма? - Адамға жат күйзеліс даналыққа жараспайды және оған бой алдырған кісіні есінен тандырады.

- мені бала кезімнен буынымды шығарып жіберген - ал сен өзіңді өзің орнына сал!

- Менің билігім болса, мына сарайды біздің ленинградтық балаларға сыйлар едім! - Дұрыс! Солай шешілді. Екеуміз бірдей ойлайды екенбіз, Кузьмич

- Мұнда өздерінің мамзельдерінің портреттерін кім іліп қой деп рұқсат берді? А? Мына лохудраны кім іліп қойды? - Бұл Моцарт, сэр

- Не жаңалық бар? - Мен ештеңе естіген жоқпын - Қалайша естімейсің, сен үнемі үлкен адамдармен араласасың ғой - Жоқ, мәртебелі мырза, ешкім ештеңе айтпайды - Олай болуы мүмкін емес, ең болмаса сен көңіл көтеру үшін бірдеңе ойлап табуың керек еді

- Олардың бәрі осында: социалист-революционерлер, либералдар, анархистер, социал-демократтар. - Еврей, еврей... орыстар бар ма? - Біреу не екеу, Мәртебелім.

– Мойныңда крест жоқ қой – Крест? Біз крестті арқамызда көтеріп жүрміз

– Сергей Викторович, саммит алдындағы көңіл-күй қандай? – Өздеріңіз қараңыздар

— А креста на шее нет? — Креста? Мы крест на спине несём

— Сен өтпейсің, — деді ол бірқалыпты дауыспен. Бірден өлі тыныштық орнады. — Мен Құпия Жалынға қызмет етемін және Анордың Отын иеленемін. Сен өтпейсің. Удуннің Қараңғы Жалыны саған көмектеспейді. Қараңғылыққа қайт!

… мен… оның көзінен қорқамын… иә… көзінен… Беттеріндегі қызыл дақтардан да қорқамын… және тағы да оның тынысынан қорқамын… Бұл аурумен ауыратындар қалай дем алатынын көрдің бе… сезімдері қозған кезде?...

...қызыл-қоңыр күдері тоннан тігілген, ішіне жүн салынған шағын халат пен биік жүн етік киіп, қою тәтті шайды ішкен соң, кабинеттегі диванға жатып, ешкімді қабылдамауды бұйырып, сағаттап ұйықтайтын, дерттің бетін орыстың өз емімен, терлеткімен қайтаратын.

...оның киімінде, тіпті шашының арасында да жер-жерде жабысып қалған құрғақ шөптің сабақтары көрінетін. Бес күн бойы шешінбеген де, жуынбаған да болуы әбден ықтимал еді. Әсіресе қолдары кір, майлы, қып-қызыл, тырнақтары қап-қара...

..Венесуэла үкіметі толық шынайылықпен әрекет етуге және істі тиісті сақтық шараларымен реттеуге дайын екенін білдірмейінше, Венесуэла порттарына қойылған блокада алынбайды

..Катерина Ивановнаның үстінде жалғыз көйлегі, күңгірт, жолақ-жолақ шыт көйлек.

"On to your Waterloo," whispers my heart Pray I'll be Wellington, not Bonapart... «Алға, өзіңнің Ватерлооңа», деп сыбырлайды жүрегім. Бонапарт емес, Веллингтон болуға тілек етемін...

«...автордың саяси ишаралары мен XIV Людовиктің апофеозын былай қойғанда, пьесада идеялық бостық толық: пьеса ешқандай мәселе көтермейді, көрерменді еш нәрсемен байытпайды, бірақ сәнді бос гүлдің ішінде улы тамшыларды шебер ұсынады».

«[Булгаков] көрерменде жазушының пролетариат диктатурасы кезіндегі жағдайы мен ХІV Людовиктің «сотсыз озбырлығы» кезіндегі жағдайы арасында ұқсастық туғызғысы келеді».

«Адал оқушылардан фискалдар тағайындалсын, олар қыңыр-қырсықтар мен қаңғыбастарды және дүкен жанында тұрғандарды бақылап, ұстаздарға әділ жеткізсін, ал ұстаздар аянбай жазалап, айыппұл салсын».

«Әкем мен оның достары өзін-өзі баспасөз арқылы көрсетудің жолын тапты. Сыныптастарымның отбасылары мұны түсінбеді: олардың көзінше мен араласуға жарамайтынмын».

«Біз мұншалықты тез қалай ұшамыз?» деп сұрады Ленора. «Өлілерге жол тайғақ», деп жауап берді Вильгельм

«Біз өз құрылымдарымызбен қазір бәсекеге қабілетсізбіз. Компаниялар бюрократиядан, қымбат энергиядан және тым жомарт әлеуметтік мемлекеттен зардап шегіп отыр».

«Бізде бір кәсіпорынға робот-тиегіш орнатқан жағдай болды. Екінші күні ол бұзылды. Анықтай бастады. Оны жұмысшылардың өздері, роботтармен ауыстырады деп қорқып, өшіріп тастаған болып шықты».

«Біздің ел екі қоғамға қарай бет алып барады: бірі қара, екіншісі ақ, бір-бірінен бөлек әрі тең емес».

«Енді тамаша актерлер жоқ, енді адамды армандатып жіберетін адамдар жоқ».

«Жас автор өткен сенбідегі электр пойыздарының бұзылуына рифмаланған түсініктеме жіберді».

«Жексенбі күні, 27 шілдеде, Ван Гог есімді біреу, 37 жаста, голландия азаматы, суретші, Оверде уақытша тұратын, далада өзіне револьвермен оқ атып, тек жараланып қана, өз бөлмесіне оралды да, үшінші күні қайтыс болды».

«Зойкина квартира» Вахтангов театрының тіршілігінің негізгі көзі болып табылатындықтан, оны сахналауға салынған тыйымды уақытша алып тастауға рұқсат беру

«Коринфскийдің өлеңдер томдарының үйіндісінде поэтикалық шабыттың шоғы жылтылдайды, бірақ ол әрең тұр, сирек кездесетін көркем жолдарды тұтас ондаған шаблонды өлең жолдары бөліп тұр».