Австралияда, елдің солтүстігіндегі Какаду ұлттық саябағындағы Науваламбила I тұрағынан кремнийді термиялық өңдеудің әлемдегі ең көне дәлелі болуы мүмкін олжа табылды
Патрик Шмидт пен Питер Хискок осы жартасты паналаудың терең қабаттарынан табылған қиқымдарды қайта қарап, олардан жасы 45 мен 60 мың жыл аралығындағы әдейі қыздырудың іздерін анықтады.
Технология мынадай: кремний кесегін алаудың астындағы ыстық құмға немесе тікелей шоқтың ішіне көміп, шамамен 250-350 градусқа дейін баяу қыздырады, біраз ұстап, күлдің ішінде суытуға қалдырады. Тастан байланысқан су кетеді, микроқұрылымы сәл қайта құрылады да, материал икемделе түседі: керек бағытта оңай жарылады, жұқа өткір пластиналар мен ұқыпты жебе ұштарын береді.
Бұрынғы олжалар қарапайымырақ болған. Тасты өңдеуде отты пайдаланудың әлемдегі ең ерте мысалы Африкадан, Оңтүстік Африка Республикасындағы Пиннакл-Пойнт тұрағынан белгілі, шамамен 120-160 мың жыл бұрын. Бірақ онда неғұрлым икемді материал, яғни силикретпен жұмыс істеген. Ал кремнийге келгенде, бәйгені осы уақытқа дейін Якутиядағы Дюктай мәдениеті (шамамен 25 мың жыл) және Батыс Еуропадағы солютре (шамамен 22 мың жыл) алып келген. Екі рекорд та австралиялық мерзімнен екі еседен астам кеш.
Бұдан екі болжам туындайды. Не кремнийді термиялық өңдеуді Австралияда бір-бірінен тәуелсіз ойлап тапқан, бұл екіталай. Не технология сапиенстермен бірге қоныс аударудың оңтүстік жолымен Африкадан тараған, ал Аравияның, Үндістанның және Оңтүстік-Шығыс Азияның тұрақтарынан оны әлі жай ғана іздемеген. Егер екінші нұсқа дұрыс болса, Еуразияның жоғарғы палеолитінің бәрі мен орта палеолитінің елеулі бөлігі қайта қаралуы мүмкін. Сонда қазіргі адам Африкадан шығып келе жатқанның өзінде өзімен бірге толыққанды пиромәдениетті алып жүріп, оны түрлі материалдарда қолданған болып шығады
