Аляска университетінің Солтүстік мұражайы коллекциясындағы сүйектер 70 жылдан астам уақыт бойы қателесіп мамонт қалдықтары деп есептеліп келген
1951–1952 жылдары антрополог Отто Гайст бұл сүйектерді Аляскаға тереңдеу аймағынан тауып, мұражайға тапсырды. Содан бері, жуырдағы уақытқа дейін, экспонат мамонттың қалдықтары деп саналды.
Жағдай 2022 жылы өзгерді: сүйектерге радиокөміртекті мерзімдеу жүргізілді. Талдау олардың кеш голоценге жататынын және жасы үш мың жылға дейін жететінін көрсетті, ал мамонттар Аляска аумағынан шамамен 10–13 мың жыл бұрын жойылған. Ғалымдар өздерін белгілі қазба мамонттардың ең кештерімен бетпе-бет келдік деп қалған еді.
Былтыр мұражай тобы қосымша талдаулар жүргізді: сүйектердің химиялық құрамы олардың теңізден шыққанын көрсетті. Түпкілікті нүктені көне ДНК талдауы қойды: қалдықтар шын мәнінде кәдімгі кіші жолақты кит пен солтүстік Тынық мұхиттық тегіс китке тиесілі екені анықталды. Бұл Аляска жағалауында маусымдық мекендейтін түрлер.
Кит сүйектерінің жағалаудан жүздеген шақырым қашықтықтағы материктің ішкі бөлігіне қалай келіп түскені әлі ашық сұрақ күйінде қалып отыр. Ғалымдар екі негізгі нұсқаны қарастыруда: не киттер азық іздеп, ішкі су жолдарымен құрлықтың тереңіне өтуі мүмкін болған, не олардың сүйектерін адамдар тасыған. Аляскадағы көне тұрғындар кит сүйегін шаруашылық және салт-жора мақсатында пайдаланған.
