Вэньчжоудағы су астында қалған порттағы қауын тұқымдарының ДНК-сы Оңтүстік Азия тегін көрсетті
Бұл қауын тұқымы 1000 жылдан асады, оның ДНК-сы қауынның Қытайға Оңтүстік Азиядан келгенін дәлелдейді.
2024 жылы Қытайдың оңтүстік-шығысындағы қазіргі Вэньчжоу қаласының аумағында, су астында қалған ортағасырлық Шомэнь Гуган портында жүргізілген қазба кезінде табылған қауын тұқымдары өз ДНК-сын ауа өткізбейтін, шамадан тыс ылғалды шөгінділердің арқасында сақтап қалған.
Барлығы төрт тұқым табылды. Оның екеуінде секвенирлеуге, яғни ДНК тізбегін оқуға жеткілікті генетикалық материал болды. Радиокөміртекті әдіспен жүргізілген мерзімдеу шамамен біздің заманымыздың 1020 жылынан 1150 жылына дейінгі аралықты көрсетті.
Екі геном да agrestis линиясына, яғни мәдени қауынның Шығыс Азиядағы тармағына жатады, оны Қытайда әлі күнге дейін өсіреді. Сонымен бірге геномдардың ешқайсысында тәттілікке жауап беретін гендердің нұсқалары жоқ, сондықтан Сун дәуірінің қауыны десерттік жеміс емес, көбіне тұздауға жарайтын көкөніс болған. Белгілерінің жиынтығына қарап, зерттеушілер оны ашық-жасыл еті мен сары қабығы бар жеміс ретінде сипаттайды.
Басты қорытынды шығу тегіне қатысты. Деректер қауынның Қытайда дербес қолға үйретілгені туралы нұсқаны растамайды және оның Оңтүстік Азиядан келгенін көрсетеді. Енудің екі жолы қарастырылады: солтүстік жол, Ұлы Жібек жолымен, және оңтүстік жол, Гималай арқылы өтетін Шай-жылқы жолымен.
Археологиялық деректер көбіне оңтүстік бағыттың пайдасына куәлік етеді: онда қауын тұқымдары біздің заманымызға дейінгі 238 жылғы қорымда кездеседі, яғни солтүстіктегі олжалардан шамамен тоғыз ғасыр бұрын
