Археологтар Помпейдің оңтүстік бөлігін зерттеп, қоныстанудың екі толқынының іздерін тапты: І ғасырдың соңы мен ІІІ ғасырдың басында және IV–V ғасырларда

Археологтар Помпейдің оңтүстік бөлігін зерттеп, қайта қоныстанудың екі толқынының іздерін тапты: І ғасырдың соңы мен ІІІ ғасырдың басында және IV–V ғасырларда. Табылғандардың арасында тағам қалдықтары, тиындар, жылқының қаңқасы және 161 жылға жататын тиынмен бірге жерленген жаңа туған нәрестенің сүйектері бар.

Везувийдің атқылауынан кейін Помпейдегі өмір тоқтап қалған жоқ. Апаттан кейін көп ұзамай адамдар қалаға оралып, қираған жерлерді мекендеуге әрекет жасады. Жаңа қоныстанушылар қала қабырғаларының құлаған бөліктерінің үстіне төбе мен баспалдақтар тұрғызды, жертөлелер мен үңгірлер қазды, плитка, кірпіш және жанартау тасынан пештер салды.

Атқылау кезінде Помпейдің шамамен 20 000 тұрғынының 2000-ға жуығы тұншығудан немесе лезде жылу соққысынан қаза тапты деп саналады. Апаттан кейінгі алғашқы апталарда аман қалғандар мен тонаушылар, шамасы, қираған жерлерді қазып, ғимараттардың жоғарғы қабаттарынан құнды заттарды алып кетуге талпынған, алайда көп ұзамай қаланың аумағын Рим билігі жоғалған деп жариялады.

Әрине, күлге айналған жерде тұруды ең кедей әрі ең бақытсыз, үмітсіз жандар таңдаған, қатқан күл қабатының үстіне қираған жерлерден тауып алған материалдардан салынған лашықтардан басқа ештеңе тұрғызу мүмкін емес еді.

Алайда б. з. V ғасырына қарай бұл жер түпкілікті адамсыздандды: 472 жылы Везувийдің тағы бір күшті атқылауы қала тарихына соңғы нүктені қойды.