Алтайдағы Чагыр үңгірінен 59 мың жылдық неандерталь тісінен бұрғылау іздері табылды

Адамзат тарихындағы ең ерте стоматологиялық араласуды неандертальдықтар жасаған.

Алтайдағы Шағыр үңгірінен шайнау бетінде үлкен жасанды қуысы бар төменгі сол жақ екінші азу тістің табылды. Жасы шамамен 59 мың жыл. Осы уақытқа дейін кариесті саналы түрде емдеудің ең ерте айғағы ретінде Солтүстік Италиядағы Рипари Виллабрунадан табылған эпиграветт сапиенсінің тісі саналып келді: шамамен 14 мың жыл бұрын оның иесі зақымданған эмальді үшкірленген тіс тазалағыш тәрізді затпен қырып отырған. Шағырлық неандертальдық, енді белгілі болғандай, одан 45 мың жыл озып, тіс тазалағышпен емес, яшмадан жасалған толыққанды бұрғымен жұмыс істеген.

Зерттеу авторлары, Зубова, Зоткина, Олсен және Кунсткамера мен Новосібірдегі ИАЭТ-тің үлкен тобы, кез келген заманауи стоматологиялық консилиумның абыройын арттыратын құралдар жинағын қолданды: трасология, сканерлеуші электрондық микроскопия, микро-КТ, рамандық спектроскопия. Нәтижелер бір арнаға тоғысады: тістің тәжіндегі ішінара бір-бірін жапқан үш ойық, қабырғасындағы V-тәрізді сатылы ойықшалар, жіңішке параллель микрошрамдар, бұлар айналмалы қозғалыстың тән іздері. Қуыс пульпа камерасына дейін жетеді.

Түпкілікті көз жеткізу үшін зерттеушілер операцияны үш заманауи азу тісте сол шағырлық яшмадан жасалған перфораторлардың көмегімен қайталады. Нәтиже 5–50 минутта алынды. Қыру әдісі нашар жұмыс істеді, бұрғылау әдісі тамаша жұмыс істеді, ал пульпа табалдырығында дентиннің жұқа қабаты өздігінен ұсақталып кете бастады, бұл олжаның ең терең бөлігінде іздердің жетіспеуін түсіндіреді. Мұның неандертальдықта кездейсоқ шыққан болуы мүмкін деген сценарийді бірден жоққа шығаруға болады.

Қосымша сол тісте дистальді тіс аралық жырада тіс тазалағыштың іздері табылды. Яғни емделуші, біріншіден, пародонттың қабынуынан да зардап шеккен, екіншіден, әртүрлі мәселелерге екі түрлі құралды жүйелі түрде қолданған. Екі әдіс, екі міндет, саналы таңдау: бұл паразиттерге қарсы ащы қабықты шайнайтын примattardың түйсікке негізделген мінез-құлқына ұқсамайды. Біздің алдымызда, сөзсіз, саналы медициналық тактика тұр.

Авторлар сақ қорытынды жасайды: Шағыр үңгірінің неандертальдықтары ауырсынудың көзін түйсікпен анықтауға, оны жоюдың мүмкіндігін түсінуге және ең тиімді араласуды таңдауға когнитивті қабілетке ие болған. Мұның бәрін нәзік қимыл-қозғалысқа, мақсат қоюға және ауыруға төзуге қойылатын барлық талаптармен қатар атқарған. Айтпақшы, неандертальдықтардың ауыру сезіміне төзімділігі генетикалық тұрғыдан бізден жоғары болған.

Осылайша неандертальдықтардың дәлелденген жетістіктерінің тізімінде символдық өнер, сүйектен жасалған құралдар және патрилокальды ұйымдасу қатарына инвазивті стоматология қосылады.

Кариес неандертальдықтарда сирек кездеседі, бірақ Шағыр үңгірінде мұндай жағдай енді екеу: Chagyrskaya 64-тің қасынан екі кариесті ошағы бар 9–11 жасар қыздың сүт тісі де табылған. Бәлкім, мәселе көмірсулы диетада емес, нақты популяцияның ауыз микрофлорасының құрамында шығар. Яғни кариес, айталық, жергілікті шағырлық қиыншылық болуы мүмкін, оған жергілікті тұрғындар да жергілікті өнертабыспен жауап берген.

Демек, тіс дәрігері кәсібі тарихта кемінде Микулин мұзаралық кезеңінің ортасына барып тіреледі.