Мәскеулік ақсүйек, ақын әрі танымал жазушы Юрий Александрович Нелединский-Мелецкий Отан соғысы жылдарында әскерде жүрген жалғыз ұлы Сергейдің тағдырына алаңдаған науқас әйелін тыныштандырудың әсерлі де айлалы тәсілін тапты…
Екатерина Хованская, көптеген аналар сияқты, ұлынан хабар болмаған кезде қатты уайымдады, әсіресе ең басты әрі ең қанды шайқастар тұсында, бұл оның өте нашар денсаулығын одан сайын асқындыра түсті. Ұлы белгілі көңілшек еді және үйге хат жазуды жай ғана ұмытып кететін, сондықтан әкесі мынадай айла ойлап тапты: ұлына қолайлы сәтте Мәскеуге бірден екі хат жіберуін өтінді, біреуі анасына, екіншісі, қосалқысы, әкесіне арналды.
Қосалқы хат, әрине, күні қойылмаған, жалпы мазмұнда болды: ауа райы, саулығы туралы, небәрі 10-15 жол, жақындарға сәлем, қарындастары жайлы бір-екі сұрақ және әскери уақыт аса жағымды өтіп жатыр деген хабар, жорықтар туралы ешқандай егжей-тегжейсіз. Ал хат ұзақ келмей қалғанда, Юрий Александрович осы қосалқыларды зайыбына жіберіп отыратын, ол бірден жадырап сала беретін, осылайша соғыстың аяғына дейін сүйретіліп жетті.
Ал 1813 жылы бейшара Екатерина Николаевна 51 жасында қайтыс болды, бірақ ұлын көріп, оның тағдырына көңілі алаңсыз болған күйі
