Оксфордтық зерттеушілер тобы, ұжымды Маклауд және әріптестері деп атайық, Байкал маңындағы аңшы-жинаушылардың ДНК-сынан жасы шамамен 5500 жыл обаның таяқшасының іздерін тапты
Оксфордтық зерттеушілер тобы, ұжымды Маклауд және әріптестері деп атайық, Байкал маңындағы аңшы-жинаушылардың ДНК-сынан жасы шамамен 5500 жыл обаның таяқшасының іздерін тапты. Бұл археологиялық материалдан тіркелген обаның ең ерте індеті. Юстиниан обасы төрт мың жылдан кейін келеді. Материал: Байкал төңірегіндегі төрт мола қорымынан, соның ішінде Усть-Идадан алынған тістер. Жұмыс Альберта университетіндегі Baikal Archaeology Project халықаралық жобасының археологиялық коллекциясында жүргізілді. Зерттелген балалар мен жасөспірімдердің 46 қалдығының кемінде 18-і обадан қайтыс болған, таяқшаның болуы жерлеулердің 39%-ында расталды.
Ұзақ уақыт бойы оба індеттері лықсыған тығыздықты қажет етеді деп есептелді, сондықтан егіншілік, отырықшылық, қалалар, малмен тығыз байланыс сияқты ілеспе факторлар аталды. Байкал маңындағы топтар бірнеше ондаған адамнан тұратын қозғалмалы аңшы-жинаушылар болған. Бірақ бұл олардың бүкіл отбасыларымен қырылып қалуына кедергі болмады, оны ортақ қабірлер, асығыс жерлеулер, бір реттік пайдаланылған қорымдар растайды. Аурудың көзі аймақта әлі күнге дейін оба өзегінің табиғи қоймасы болып келе жатқан суырлар болды. Жұқтыру етті бөлшектеу немесе нашар пісірілген ет арқылы жүрген, одан әрі адамнан адамға берілген. Бұл ерте желіде бактерияның бүргенің ішегінде өмір сүруіне және бубонды түрге жауап беретін ymt гені әлі болмаған, ол көбіне өкпе түрінде, ауа-тамшы жолымен тарағанға ұқсайды.
Бұл Байкал маңындағы популяциялар Ancient North Eurasian компонентін алып жүр, яғни Мальта-Буреть тұрағы арқылы америкалық үндістердің ата-тегі болып табылатын сол бір ата-баба қабатын.
Суырлар мен басқа дала кемірушілеріне келсек, олар тек оба жағдайында ғана емес, мысалы, жақында кеңінен талқыланған, ауа-шаң жолымен берілетін және дәл тышқантәрізді кемірушілермен жанасқаннан кейін білінетін хантавирусқа қатысты да тасымалдаушыға айналады
