Абердин университетінің зерттеушілері Испания мен Францияда орналасқан, жасы шамамен 100 мың жыл болатын екі орта палеолит ескерткішінен табылған Stephanorhinus hemitoechus тарлымұрын мүйізтұмсығының тістеріндегі іздерді талдады
Абердин университетінің зерттеушілері Испания мен Францияда орналасқан, жасы шамамен 100 мың жыл болатын екі орта палеолит ескерткішінен табылған Stephanorhinus hemitoechus тарлымұрын мүйізтұмсығының тістеріндегі іздерді талдады. Ойықтар, тілік іздері, сырғанау іздері мен сызаттар қайталанған соққыдан қалатын іздермен дәл сәйкес шықты.
Топ эксперименттік археологияға жүгінуге шешім қабылдады: хайуанаттар бақтарынан алынған мүйізтұмсық тістерімен тасты жонып көрді, сондай-ақ оларды төсеніш ретінде пайдаланып, былғары мен өсімдік талшықтарын кесті. Заманауи тістердегі іздер палеолиттік іздермен сәйкес келді. Оған қоса, неандерталдықтар тістерді нақты міндетке қарай, олардың мөлшері мен пішініне орай таңдағаны анықталды.
Осы уақытқа дейін неандерталдықтардың «тастан тыс» құрал-саймандары сүйек пен мүйізге ғана саналып келді. Тіс неғұрлым қатты материал ретінде осы қатардағы өзінің заңды орнын алады. Ал кеңірек мағынада бұл неандерталь мен сапиенс арасындағы технологиялық алшақтық ХХ ғасырда әдеттегідей болжанғаннан едәуір аз екенінің тағы бір дәлелі.
