Новгородтағы Софиялық соборының бұл суреттерін Борис Кустодиев 1903 жылы күзде Дмитрий Стеллецкиймен бірге солтүстікке сапар шегіп жүргенде түсірген

1900 жылы Стеллецкий мен Кустодиевтің Кострома губерниясына экспедициясы болды, 1903 жылы Ресейдің Солтүстігіне және Новгород губерниясына шықты. Олар ескі орыс қалалары мен монастырьларын аралады, кейде бірге, кейде бөлек жүріп, монастырь фрескалары мен иконаларының нобайларын салып, әсерлерін жазып отырды. Кустодиев, көріп отырғаныңыздай, әрі суретке де түсірген. 1907 жылы Стеллецкий жалғыз өзі Ферапонтов және Юрьев монастырьларына және Ресей Солтүстігі бойымен сапарға шықты, ал күзде, енді Кустодиевпен бірге, Италияға аттанды, оның үстіне сапардың шығынын Кустодиев төледі.

Стеллецкий орыс халқына өз өнері лайық деп айтатын, тек ата-баба мұрасын зерттеу арқылы, тіпті алғашында оған құлдық ұрып еліктеудің өзінде ғана туған сұлулықты қайта тірілтуге болады деген. Дегенмен Вера Докучаева Кустодиевтің орыс стиліндегі жұмыстардан аулақ жүргенін және стильдеуге әуестік оның табиғатына жат болғанын айтады. Бірақ Новгород өңіріне сапарларынан ол Александринкаға арналған, Алексей Толстойдың XIII ғасырдағы Новгород өмірінен жазылған аяқталмаған пьесасына декорацияларға әсер алып қайтты, мысалы, «Новгород, Федор Стратилат шіркеуі, кеш» эскиздері.

1903 жылы қаңтарда Кустодиев Юлия Прошинскаяға үйленді, көктемде Волга бойымен Рыбинскіден Астраханьға дейін өтті, маусым мен тамызды Кострома губерниясындағы Семеновское-Лапотноеде Стеллецкий және Мазинмен бірге өткізіп, «Базарда» деп аталатын дипломдық картинасына материал жинады, 11 қазанда ұлы Кирилл дүниеге келді, ал 31 қазанда Кустодиев Академияны алтын медальмен және зейнеткерлік сапарға шығу құқығымен тәмамдады. Ол осы сапарға желтоқсанда, Париж бен Испанияға барамын деп ниеттеніп, аттанды. Севильядан ол альбомға ештеңе салмай жатқанын, өйткені бәрін көруге әрең үлгеретінін жазады.

Ұлы Кирилл әкесінің кейбір картиналарынан новгородтық бір нәрсенің, иконаның, фресканың лебі еседі деп еске алады: қызыл фон, қызыл жүздер, қызыл қабырғалармен бірдей дерлік түсті, новgородтық үлгіде болған, Николай М江ыздағы сияқты.

Кустодиевтің новгородтық иконаларды, әсіресе жүздердің бейнеленуін жоғары бағалағаны белгілі, шеберханасындағы сүйікті қабырғасында XII ғасырдағы үлкен новгородтық «Богородица өмірі» иконасы ілулі тұрған.