Василий Белокуров, 2026 жылғы Кавли сыйлығының астрофизика бойынша лауреаттарының бірі, галактикалық археолог
Василий Белокуров, 2026 жылғы Кавли сыйлығының астрофизика бойынша лауреаттарының бірі, галактикалық археолог. Оның бөтендер туралы мақаласын оқып, палеолиттен бүгінге дейін адамдар табынып келген жұлдызды аспанның тұрақтылығы бақылаушының өмірімен ғана өлшенетін оптикалық иллюзия екенін білдім. Жұлдыздардың көпшілігі галактика орталығын айнала бір ағынмен бағынышты түрде жүретіні, ал кейбіреулері бұл тәртіпті диагональ бойымен бұзып, орталыққа сүңги түсіп, қайтадан шетке кететіні, және осылай шеңбер бойымен үзбей жүре беретіні анықталыпты. Міне, галактикалық археологияның осы дарақылардың химиялық құрамына қарағандағы көзқарасы ергежейлі галактиканың қолтаңбасын әшкерелейді. Олардағы ауыр элементтер аз, ал бұл жұлдыз түзілу баяу жүрген, жұлдыздар металдармен байып үлгермеген ергежейлі галактикаларға тән баяу эволюцияның белгісі. Келімсек жұлдыздар Саумалуан Құс Галактикасының (Gaia-Sausage-Enceladus) қалдықтары болуы мүмкін, оны Құс жолы шамамен 11 миллиард жыл бұрын жұтып қойған. Соқтығыс дискіні қайта пішіндеп, ескі жұлдыздарды галоға, галактиканың шетіне шашып жіберді және жұлдыз түзілудің қарқынды толқынын бастап берді. Қызығы, тыныштық уақытша ғана екен. Біздің ең массивті серігіміз Үлкен Магеллан бұлты Құс жолының қараңғы галасын өзіне қарай тартып жатыр, галактика қайтадан кеме сияқты бір жағына қисайып барады. Бір ғана жұбаныш бар: мұның бәрі миллиард жылдарға созылған, сондықтан таяудағы демалыс күндерге арналған жоспарларды бұзбай-ақ қоюға болады.