«Пигмалион киім сынау бөлмесінде», Cosmoscow-дағы ең ерекше стендтердің бірінде, оны Lamoda үшін Валерия Титова мен Дарья Тишкова жасаған, Овидий айтқан кипрлік мүсінші туралы әңгіме еске алынады: ол піл сүйегінен мүсін ойып, оған ғашық болды…
«Пигмалион киім сынау бөлмесінде», Cosmoscow-дағы ең ерекше стендтердің бірінде, оны Lamoda үшін Валерия Титова мен Дарья Тишкова жасаған, Овидий айтқан кипрлік мүсінші туралы әңгіме еске алынады: ол піл сүйегінен мүсін ойып, оған ғашық болды. Әдетте адамдар хрестоматиялық сюжетті түгел айтпайды, ал Пигмалион сүйіктісіне сыйлықтар апарады: янтарь, ұлу қабықтары, тегіс тастар, лалагүлдер, әшекейленген доптар, құстар, оған көйлектер, меруерттен жасалған әшекейлер кигізеді. Және оның жанды құштарлықпен жауап беруін күтеді.
Lamoda «Пигмалионының» қырынан қарауы сәл өзгеше. Кеңістік түгелдей проекциялардан құралған, сіз киім сынау бөлмесіне кіресіз, бірақ онда ілгіш те, киім де жоқ: алдымен сіз кіресіз, содан кейін сіздің бейнеңіз айналарға кетіп, өзіңізге қайта оралады. Киім жарыққа айналады, ал жасанды интеллекттің көмегімен жиналған нүктелерден, гүл өрнектерінен және естеліктердің үзінділерінен құралған кейіпкерлер сәулетке айналып жайылады, сіз сол сәулеттің бір бөлшегіне айналасыз. Авторлар дене сурет басталған жерде аяқталады ма деген ойға шақырады.
Мұның бәрі Тимур Новиков атын ойлап тапқан ленинградтық «Жаңа композиторлар» дуэті Валерий Алахов пен Игорь Веричевтің музыкалық сүйемелдеуімен өтеді. Олар Курёхинмен бірге Insect Culture жазған, Фрэнк Заппадан гонорардың орнына Prophet 2000 сэмплерін алған және Петербургке Брайан Иноны шақырған аңыздар.
Бірақ біз адам жаратылысы жасалатын шеберханаға емес, киім сынау бөлмесіне түсіп отырғандықтан, мен Галатеяны алғаш атаған Руссоны да, Бернард Шоуды да емес, Пушкинді және «Евгений Онегинді» еске алуды ұсынар едім:
Ол кемінде үш сағат бойы
Айналалар алдында тұратын,
Және киім ауыстыратын бөлмеден шығатын
Желпауыз Венера секілді,
Құдайша ер адамның киімін киіп,
Маскарадқа бара жатқанда.
Жолма-жол аударма
Онегиннің өзі де мүсінші, де туынды болды, ал киім ауыстыратын бөлме оның зертханасына айналып, одан бөтен киімді киген құдай шығатын. Бүгін тек айналардың саны өзгерер еді, және олардың жауап ретінде қарай білу қабілеті. Ал инсталляцияда айтылған «киім сынау бөлмесінде адамның бірнеше нұсқасы бар: кірген, айнаға қараған және шығатын» деген сөздер тек бір жәрмеңке аясында ғана емес, өмірге енеді
