Сенім · Өнер · Кітаптар · Мұражайлар · Санкт-Петербург
Жұпыны түн ортасында жүрек соғысы айқынырақ, Ал жарық қанатты серігім жақынырақ, Менің мұңды, момын досым
Ол жақындайды, бірақ көп ұзамай Мен өзімді ұмытамын, түсімде Дауылды көремін, теңізді көремін Және түбінде күлген қыздарды. Жердегі, қараңғы сенімсіздіктің Тұңғиықтарын біледі де, мұңаяды, Жарық қауырсындарын тастайды, Және ұялшақтана жаныма қарайды. Қанатын салбыратып, желпиді, Тыныштықтың сиқырымен, Және баяу тыныстап, айдап шығады Менің күпірлікке толы түстерімді... Ал мен, оянып, жек көремін