Испания мен Португалия үңгірлерінің қабырғаларынан алғаш рет көне адам ДНК-сын бөліп алу мүмкін болды
Испания мен Португалия үңгірлерінің қабырғаларынан алғаш рет көне адам ДНК-сын бөліп алу мүмкін болды. Иә, дәл солай: ДНК алу үшін сүйек те, тіс те, мәдени қабат та керек болмады.
11 үңгірдегі 24 панельден 54 сынама алынды, соның 5-еуінен адамның митохондриялық ДНК-сы табылды. Дереккөз ретінде португалдық Эшкоурал үңгіріндегі 11-панельдің пигменттелген кальцитті қабыршағы, оның терең галереясының қабырғаларынан алынған екі үлгі және астурияндық Коварон үңгіріндегі суреттердің жанынан алынған екі үлгі болды. Осы үлгілердің екеуінде жануар ДНК-сы жоқ. Яғни ДНК тасқа адамнан тікелей түскен: қабырғаға тиген кезде сілекейімен немесе басқа бөлінділерімен, ал жануар майына езілген охрадан жасалған бояумен бірге емес.
Иә, жасы әзірге ең көне жартас кескіндемесін зерттеу жобасы үшін қарапайым: палеолит емес, кемінде 2000 жыл. Бірақ ашылудың негізгі мәні принципінің өзінде: үңгір тас шымылдықтары өзіне тиген адамдардың генетикалық ізін сақтай алады.
Осы уақытқа дейін жартас өнерін нақты адамдармен тек жанама түрде, сол үңгірлерден табылған сүйектер мен құралдар арқылы ғана байланыстыруға болатын. Бірақ бұл тасты кім қолымен сызғанын анық айтуға мүмкіндік бермейтін. Енді адамның басқа ізі жоқ жерлерде жартас суреттерін кім салғанын анықтауға болады деген үміт пайда болды. Сонымен қатар жартас суреттері табылған жерлерге туристер легін шектеу қажеттігі және жалпы артық адамдардың келуіне жол бермеу керектігі туралы тезис тағы бір рет расталып отыр.
