Мисяк пен Туречек каннибализмді шаруашылық тәжірибесі ретінде модельдеді
Адам етін жеудің қиындықтарын поляк-чех ғалымдарының ұжымы зерттеді.
Олар, әрине, өздері тек модельдеп отырмыз, дала зерттеуін жүргізіп отырған жоқпыз деп ескертпе жасайды. Мақсаты: каннибализм неге тұрақты стратегия болып орнықпағанын және әртүрлі мәдениеттерде неге тыйым қалыптасқанын түсіндіру. Шынында, неге? Еуропаның христиан мемлекеттерінің өкілдері үшін қандай лайықты таңғалыс.
Вроцлав университетінің қызметкері Михал Мисяк пен Карл университетінің қызметкері Петр Туречек каннибализмді шаруашылық тәжірибесі ретінде бағалайтын математикалық модель жасады. Олар адам денесіне әлеуетті азық көзі ретінде қарап, энергетикалық пайданы да, жасырын шығындарды да талдады. Мисяктың айтуынша, калория тұрғысынан адам орташа түскі ас болып шығады, әсіресе оны ауланудың қиындығына түзету енгізгенде.
Басты шығын ретінде инфекциялық, бактериялық және вирустық жүктемені атады. Әлемдік элиталардың қынжылысына қарай, оны тамақ пісіру де түпкілікті азайтпайды. Ал адамжегіштерді әсіресе прриондар, яғни қызуға төзімді, өлімге әкелетін неврологиялық ауруларды тудыратын белоктар ренжітеді. Қауесет мұндай ауруларды экс-президенттікке кандидат сияқты түрлі америкалық жыртқыш әйелдерге және Эллен ДеДженерес пен Селин Дион тәрізді поп-идолессаларға таңады.
Үлгілі жағдай ретінде Папуа - Жаңа Гвинеядағы форе халқы арасында әйелдер өлімінің басты себебіне айналған куру ауруын атайды. Он бір мың адамның шамамен екі жүзі жыл сайын қайтыс болған, ол кезде форе өлген туыстарын жеп, дененің құрттарға емес, жақындарға бұйырғаны жақсы деп санаған.
