Пифия, жарықшақтан көтерілетін хош иісті булардың үстіндегі үшаяққа отырып, оларды жұтады, сөйтіп оның жаны құдайлық шабытпен лапылдап жанатын еді

Плутарх, Пифия оракулдары туралы

Алайда Плутарх та, Геродот та Дельфідегі бұл «құдайлық булар» туралы бір мәнді айтпайды. Жартастан көтерілетін тұман, көбіне, о дүниелік аян-сырдың метафорасы ретінде қабылданады. Аңыздың прагматикалық пайымы кем дегенде осындай. Оның үстіне, XIX ғасырдың соңындағы қазба жұмыстары ғибадатхана астынан ешқандай жарықшақты таппады.

Бірақ археологтар мен тарихшылар күмән келтірген жерде геологтар сенімді болды: олар оракулдың дәл өз орнынан Дельфи және Керна деп аталатын екі белсенді жарылымды тапты.

Бұл жарылымдардағы сейсмикалық белсенділік астындағы әктас қабаттарын қыздырады, соның салдарынан тау жынысындағы жарықтар арқылы сыздық өтетін газдар қозғалысқа келеді деп есептеледі. Анықталған газдардың бірінің иісі тәтті, әсері esrіткіш: оны көп мөлшерде жұту эйфориялық транс тудырады, дәл пифияға тағылатын транс сондай еді