Сумароковтың 145-псалом желісіндегі өлеңі князьдер мен адамдардың өлім алдындағы теңдігі туралы

Князьдарға сенбеңдер:
Олар да адамнан туған,
Әрі бәрі тегінде дүниеде абыройда тең.
Жер туады, жер жұтады;
Туған әрқайсысы туып, өледі,
Бай да, кедей де, қорланған да, даңқты да.
Сонда жоғалады сол жағымпаздықтар,
Бекерлікке берілген,
Әрі адамдар ұятсыз мақтанған нәрселердің бәрі;
Олардың қысқа күндері бітеді,
Және мәңгілікке ағып өтеді,
Тасып, шулап, тез ағатын өркөкірек өзендер сияқты.
Олардан жан шыққанда,
Олар туралы тек сыбыс қалады,
Жердің бауырында сезімсіз жатқандар туралы;
Өз паң-мақтанышынан айырылады,
Олардың ой-ниеттері жоқ болады,
Ал сәнді атақтардың бәрі көрде көміледі.

Жолма-жол аударма

Сумароковтың аудармасындағы 145-ші псалом