Ұлы ораза алдындағы аптаны Рафаэльдің «Мәсіхтің Тәж-Тұлғасы» картинасымен бастайық
Бұл суретшінің 1520 жылы қайтыс болғанға дейін жұмыс істеген соңғы картинасы. Ватикан пинакотекасында сақтаулы.
Мәсіх ерлігінің сұлулығы әлемді құтқаратынын еске салатын туынды.
Вазари осы картина үстіндегі жұмыс туралы мынадай жазады:
Ал кардинал әрі вице-канцлер Джулио деи Медичи үшін ол ағашқа Мәсіхтің Тәж-Тұлғасын салды; ол Францияға жіберілуге тиіс еді, суретші оны тынбай өз қолымен салып, шексіз кемелдікке жеткізді. Бұл оқиғада ол Фавор тауында тәж-тұлғаға айналған Мәсіхті бейнеледі; тау етегінде оны он бір шәкірті күтіп тұр. Оларға Мәсіх таудан түскенде құтқарсын деп, жынды қуған жасөспірімді алып келген. Денесін діріл басып, тырналақтай керіліп, айқайлап, көзін аударып тұрған баладан біз арам күштен былғанған ет пен тамырына, қанына терең еніп кеткен бүкіл азапты, өлікше бозарған денесі мен қинала, үрейлене қимылдағанын көреміз. Бұл бейнені қолтығынан сүйеп тұрған қария оны құшақтаудан именбеген; көздерін кең ашып, қарашығына шағылыс түсіріп, қасын биік көтеріп, маңдайын тырыстырған ол рухының күшін де, өзін жаулап алған қорқынышты да бірдей көрсетеді, ал апостолдарға қадалған көзқарасына қарағанда, оларға үміт артып, өзін-өзі қайраттандырып тұрған сияқты. Сондай-ақ сол жерде көптеген басқалардың арасында бір әйел бар; картинадағы басты бейне болып табылатын ол бәрінің алдында тізерлеп отырып, олардың жаққа басын бұрып, қолдарын жынды жаққа созады, оның азабын нұсқағандай. Ал апостолдар, біреулері тұрып, біреулері отырып, енді біреулері тізе бүгіп, оның қайғысына шексіз жанашырлық білдіруде.
Шынында да, Рафаэль бұл шығармада фигуралар мен бастарды бейнеледі, олар айрықша әдемілігін былай қойғанда, соншалықты ерекше, сан алуан әрі көркем, сондықтан суретшілердің бір ауыздан айтқан пікірінше, бұл оның жасаған туындыларының ішіндегі ең атақтысы, ең көркемі және ең жаратылысы киелісі. Сондықтан Мәсіхтің тәж-тұлғасын көз алдына елестетіп, суретке түсіргісі келген кез келген адам осы туындыға қарасын: онда Рафаэль Мәсіхті сол таудың шыңы үстінде қалқып, мөлдір ауада еріп тұрған күйінде, ал екі жағында Мұса мен Ильяны бейнелеген; олар құлақ тұндырар жарқыраумен нұрланып, одан шыққан жарықта жанданады. Ал жерде, олардың астында Петр, Яков және Иоанн жатыр, әртүрлі әдемі қалыптарда: бірі басын жерге иіп, бірі көзін қолымен көлеңкелеп, Мәсіхті қоршаған сәулелер мен шектен тыс жарқыраудан қорғанады; ал Мәсіх аппақ киімге оранып, қолдарын жайып, маңдайын көтеріп, сондай-ақ Қасиетті Үшбірліктің үш Тұлғасының бір мәнділігі мен құдайылық табиғатын көрсеткендей, оны Рафаэльдің өнерінің ұлы кемелдігі бір Тұлғаға жинақтаған. Суретші өз шеберлігімен соншалықты сіңісіп кеткен сияқты, Мәсіхтің жүзінен өз өнерінің бүкіл батылдығы мен күшін көрсетіп, оны өзіне аманат етілген соңғы іс ретінде аяқтағаннан кейін, ажал келгенде, қылқаламдарына енді қайтып қол тигізбеді
