Мәскеудің әскери губернаторы Юрий Владимирович Долгоруков бұрын Смоленскінің әскери губернаторы болған, ең алдымен үйіндегі сәнді қабылдауларымен танымал ірі шонжар Степан Степанович Апраксиннің жақын досы еді…
Елизавета Петровна Яньковаяның әңгімесі бойынша, Апраксин мен Долгоруковтың арасында өте оғаш келісім болған: екеуінің қайсысы бірінші қайтыс болса, сол тірі қалған екіншісіне белгі беріп, оның өліміне дейін үш рет келіп, уақыт жеткенін хабарлауға тиіс көрінеді. Апраксин бірінші өлді, ол 1827 жылы қайтыс болды. Булгаков ағайындылардың бірі оны бос әрі қызықсыз адам деп жазған: оның бар қажеттілігі бай үйінде қонақ күту ғана екен. Десе де көптеген мәскеулік Степан Степановичтің кетуіне қайғырды, оны жай ғана ақкөңіл, сезімтал үй иесі ретінде ғана емес, мейірімді, жан жылуы бар адам ретінде де еске алды.
Юрий Владимирович досынан үш жыл артық жасады. Және шынында да, оның інісі Василий Владимировичтің айтуынша, өлер алдында ол Апраксиннің аруағын көрген: алдымен алты ай бұрын, сосын тағы бір рет, ақырында өлімінен үш күн бұрын. Юрий Владимирович жақындарына қимас марқұм досының әр келгенін айтып отырған және өзінің о дүниеге аттанар сағаты жақындап қалғанын атап көрсеткен.
Бірақ бұл оқиғадағы ең қызықтысы ең жақын достардың өлілер мен тірілер дүниесінің араласу мүмкіндігіне көз жеткізуге деген ынтасы да емес, тіпті олардың араласуға шынымен-ақ қол жеткізгені де емес, Апраксиннің қазасына байланысты айтылатын әңгіме: дейді, оған да қайтыс болуына бірнеше ай қалғанда бір қария келіп, соңының таяп қалғанын меңзеген, кейін екінші және үшінші рет өлімнің жақын екенін ескерткен. Апраксин мен Долгоруковтың тірілер мен өлілердің араласу ықтималдығына кенеттен қызығуының себебі алғашқы келу болған шығар?
