1814-15 жылдардағы Мәскеудің қысқы маусымдары соғысқа дейінгі 1810-11 жылдардағы маусымдардан гөрі жарқынырақ әрі мазмұндырақ болды
1814-15 жылдардағы Мәскеудің қысқы маусымдары соғысқа дейінгі 1810-11 жылдардағы маусымдардан гөрі жарқынырақ әрі мазмұндырақ болды. Мұны түсінуге болады: адамдар соғыстың ауыртпалығынан, қиратудан, жалпыға ортақ күйзелістен және бітпейтін аладан қатты шаршаған еді, ал уақыты келгенде жаңа, бұрынғыдан да зор күшпен өмірге оралды.
Софья Александровна Волкова (қыз кезіндегі тегі Римская-Корсакова) 1815 жылғы 4 қаңтардағы өз өмірінің бір аптасын сипаттайды:
сенбі - Оболенскийлерде таңғы беске дейін би;
дүйсенбі - Голицынде түнгі үшке дейін би;
бейсенбі - Рябинада костюмделген бал;
сенбі - Оболенскийлерде кеш;
жексенбі - граф Толстойда таңғы ас; одан кейін бірден би;
жексенбі кеші - Голицынде би.
Осы балдардың бәрі соншалықты қызу, діңкең құрығанша айналуға тура келеді. Сосын шаршағаннан күннің жарты уақытында төсекте жатасың.
Волкованың семіздігінен ақпанға қарай мұндай тәртіппен із де қалмағаны таңқаларлық емес: оның арықтауы тіпті сырқат белгісі деп айтылған. Шексіз қызықтан князьдік Шаховская да ауырып қалды, ал кішкентай графиня Бобринская балда қапыда суық тигеннен өлім аузына дейін жетті.
Биыл көпшілік би үшін қымбат төледі
- деп жазады Волкова Ланскаяға.
Биден аздап арықтау, шынында да, жаман болмас еді, ал Шаховская мен Бобринская сияқты өзін жағдайға жеткізудің, әрине, қажеті жоқ.
