Адамдар банктердің алдында үрейге толы, мылқау күйзелісті жүздерімен тұр
Адамдар банктердің алдында үрейге толы, мылқау күйзелісті жүздерімен тұр. Бұл 91-жылғы қаһар емес, бұл қайта алданған адамдардың шаршағандығы. Ауада бір сұрақ тұр: қайтадан бәрін басынан бастау керек пе?
Мариэтта Чудакова 1998 жылғы дефолт туралы.
1998 жылғы 17 тамыз миллиондаған адам үшін үміттің күйреуінің және жаңа шындықтың басталуының символына айналды. Жылдар бойы 6 рубль шамасында тұрған доллар бағамы бірнеше апта ішінде 20 рубльден асып кетті. Дүкендердегі баға күн сайын емес, сағат сайын өзгерді. Сатушылар баға жапсырмаларын ауыстырып үлгермеді, сондықтан көп жерде бағаны долларға байланған шартты бірлікпен жаза бастады.
Адамдардың жинағы жай ғана еріп кетті. Ақшасын рубльмен «көрпенің астында» сақтағандар бір сәтте 3-4 есе кедейленді. Банк салымдарымен жағдай одан да күрделі болды: ірі коммерциялық банктер ақша беруді тоқтатты. Бөлімшелердің алдында шексіз кезектер тұрды. Адамдар түнде келіп жазылды, термос ұстап кезекшілік етті, нөмірлерін алақанына жазып алды. «Бақыты жанғандар» салымдарын бөлшектеп немесе тиімсіз бағамен алды.
Кәсіпорындардың ақша орнына жалақыны өнімімен: табалармен, маталармен немесе тіпті консерві жинақтарымен бергені де болды. Бұл жаппай белгісіздік заманы еді. Адамдар үрейге берілген күйде бәрін жапырып сатып алды: тұз бен қанттан теледидарларға дейін, құнсызданып бара жатқан рубльдердің бір түйірін болса да сақтап қалуға тырысты.
Ақын Елена Шварц мұны күнделіктерінде былай суреттеген:
Қала тына қалды. Адамдар валюта айырбастау орындарының табло-сына майдан сводкасына қарағандай қарайды. Ауада нөсер иісі бар, бірақ жаздың емес, әлеуметтік нөсердің иісі. Кешке шай ішіп, бір қорап темекінің қазір қанша тұратынын талқыладық: бір күнде бағасы үш есе өсті.
Виктор Ахломовтың «Жинақ кассасында. Дефолт» фотосы
