Күміс Мин салық жүйесінің негізіне қалай айналды және оның жетіспеушілігі әулетті неге құлатты
1368 жылдан 1644 жылға дейін Қытайды билеген Мин әулетінің императорлары XVI ғасырда күмістің тапшылығын қатты сезінді. Күміс ең алдымен Пекиндегі Тыйым салынған қала мен Ұлы Қытай қорғанын жөндеу сияқты беделді жобаларға жұмсалды. Тарихшы Марк Картрайт «Дүниежүзілік тарих энциклопедиясында» күмістің Мин салық жүйесінің негізіне қалай айналғанын және оның жетіспеуі әулеттің құлауына қалай әсер еткенін жазады.
Сун және Юань әулеттері қағаз ақшаны насихаттады, бірақ Юань тұсында билік Хуанхэдегі бөгеттер мен суару жұмыстарының ақысын төлеу үшін оны өлшемсіз басып шығарды, сөйтіп купюралар дерлік құнсызданды. Саудагерлер оларға деген сенімін жоғалтып, құйма күміске көшті. Мин билігінің қағаз ақшаны қайтаруға тырысқан әрекеті де сәтсіз аяқталды, ал күміс ең сенімді жинақтау құралы болып қала берді.
Мин тұсында Қытай халқы шамамен 60 немесе 80 миллионнан 150 немесе 200 миллион адамға дейін өсті. XVI ғасырдың екінші жартысында билік бірнеше салықты біріктіріп, оны «бір қамшы салығы» (и тяо бянь фа) деп атады. Бұл күміспен төлеу талап етілген алғашқы салық болды, ал бұрын салықтарды астықпен, матамен немесе мыс тиынмен төлейтін. Тарихшылар реформаны 1525 жылдан 1582 жылға дейін өмір сүрген шенеунік Чжан Цзюйчжэнмен байланыстырады, оны енгізу 1581 жылдан басталды. Жаңа салық жерге салынатын және еңбекпен өтелетін міндеттерді біріктірді және жердің көлемі бойынша есептелді. Сарайдағы еуністер мен шенеуніктердің бір бөлігі реформаға қарсы тұрды, өйткені ол оларды билік пен жеңілдіктерден айырды, бірақ «бір қамшы салығы» Цин әулетіне дейін жетті.
Қытайда күміс соншалықты қымбат бағаланғандықтан, XVI ғасырда Амстердамда бір унция алтын 11 унция күмістің құнына тең болса, Қытайда сол 11 унция күмісті 2 унция алтынға айырбастауға болатын. Қытайдың өз кеніштері 1430 жылға қарай сарқылды, сондықтан күміс шетелден келді. Португал саудагерлері Жапониядан Макао мен Нагасаки арқылы жібек үшін айырбас ретінде жылына шамамен 20 тонна күмісті Қытайға әкелді. Америкадан күміс Манила галеондары арқылы келді: бұл 1565 жылдан 1815 жылға дейін Манила мен Акапулько арасында жүзген кемелер еді, ең жақсы жылдары олардың әрқайсысы орта есеппен 3 миллион күміс песо тасыды. Тарихшы Патрисия Эбридің деректері бойынша, Мексика мен Боливияда өндірілген күмістің жартысы Қытайға кетті. Боливиядағы ең ірі Потоси кеніші 1600 жылдары жылына шамамен 9 миллион песо беріп тұрды, онда еріксіз жұмыс істеген үндістер мен африкалық құлдар еңбек етті.
1639 жылдан бастап күмістің әкелінуі азайды: Жапония Нагасакиді Макао саудагерлері үшін жапты, ал Испания Филиппиніндегі қытай тұрғындарының қырғынынан кейін сауда тоқтады. Күмістің жетіспеуі дефляцияны, нақты жалдау ақысының өсуін, күміс пен астықтың жинақталуын туғызды. Сарай топтарының күресі, жемқорлық, Кореяны жапондардың екі шапқыншылығынан қорғауға кеткен шығындар, шаруалар көтерілістері, өнімсіз жылдар мен шешек індеті жағдайды ауырлата түсті. Әлсіреген Мин әулеті 1644 жылы Цин әулетін құрған маньчжурларға төтеп бере алмады.
