Егер сізге де рилз-ғалымдардан неандертальдық әйелдердің тар жамбастың «тұтқыны» болып, соның салдарынан ауыр босанғаны туралы естуге тура келсе, енді бұл тұжырымды жоққа шығарылған мифтер қатарына еш қорықпай-ақ қоса беруге болады
Цюрих университеті мен Пусандағы Іргелі ғылымдар институтының зерттеушілер тобы әртүрлі жастағы және жынысы әртүрлі төрт неандертальдықтың жамбас сүйектерін цифрландырып, қайта жасады: Сириядағы Дедерийе үңгірінен табылған бір жарым жасар нәресте, Испаниядағы Сима-де-лас-Паломастан табылған жас әйел, Табун әйелі және Кебара ер адамы (соңғы екеуі Израильдегі Кармель тауындағы екі атақты тұрақтан). Сүйектер қазіргі адамдардың жамбасының медициналық сканерлерімен салыстырылып, нәтижесінде бала туылуына жауап беретін бөліктердің неандертальдықтар мен қазіргі әйелдерде ұқсас құрылғаны анықталды.
Айырмашылық көбіне жүріс-тұрыста болған, сондықтан неандертальдықтың жамбасы жалпы алғанда кеңірек, басқаша еңкейген, бел иілімі әлсіздеу, ал бұлшықет тұтқалары қысқарақ. Авторлар неандертальдықтарды «күшті, орнықты жаяу жүргіншілер» деп атайды, қарама-қарсы жағында жамбасы ұзақ қашықтыққа жүгіруге бейімделген, тар қазіргі адам тұр. Сонымен қатар айырмашылықтар бір жарым жасар балада да байқалады, яғни олар жеке особьтың өмір салтына емес, түрдің анатомиясына тән.
