Поляк археологтары Польшада тарыны тұтынуды біздің дәуірімізге дейінгі 1590 жылға жатқызды
Антикалық этнографияда тары негізінен «варвар» даласының дақылдарының бірі ретінде аталатын. Геродот алазондар мен басқа да егінші скифтер бидай, пияз, сарымсақ, жасымық және тары егеді деп жазған.
Ақсақал Плиний «Табиғат тарихында» Италияның оңтүстігінде тарыдан жақсы ақ ботқа пісіріп, тамаңғажайып тәтті нан жабатынын айтады. Оған қоса, сармат халықтары негізінен осы ботқамен, тіпті шикі ұнмен қоректенетінін, оған тек бие сүті мен жылқының санынан алынған қанды ғана қосатынын байқайды.
Міне, жуырда тарыны тұтыну тарихын, мысалы, Польша аумағында, әлдеқайда тереңге апаратын зерттеу жарық көрді. Поляк археологтары мұнда тарыны шамамен б.з.д. 1590 жылы өсіріп, жегенін анықтады, яғни Геродоттан бір жарым мың жыл бұрын.
Зерттеушілер б.з.д. 2200 жылдан 1000 жылға дейінгі кезеңге жататын ескерткіштерден табылған 190-нан астам адамның тістері мен сүйектеріндегі изотоптарды талдады. Коллагендегі көміртек изотоптарының арақатынасына қарап, ғалымдар жергілікті егіншілердің тарыны бірте-бірте игергенін аңғарады. Зерттеу авторларының бірі жаңа өсімдік шаруашылықта төңкеріс жасаған жоқ және бидай мен арпаны толық ығыстырған жоқ деп түсіндіреді. Тары жейтін адамдар мен жемейтін адамдардың археологиялық және генетикалық сипаттамалары ұқсас болған. Сонымен бірге тарыны ең ерте тұтынушылар Польшаның оңтүстік-шығысынан шыққан.
Ал Орталық Еуропадағы тарыны тұтынушының ең көне белгілі өкілі Чехиядағы Пельгржимов қаласындағы қола дәуірінің жерлеу орнынан табылған