«Тағдыр гректерге мейірімді болды. Ол оларды арзандықтан сақтады. Эврипидті иттер жеп қойды; Эсхилді тас өлтірді; Сафо жартастан құлады. Біз олар туралы бұдан артық ештеңе білмейміз. Бізде олардың поэзиясы бар, бітті», - Вирджиния Вулф «Грек тілін білмеу туралы» эссесінде.
Оқып отырған философ. Рембрандт Осы философқа ұқсаңыз. Не болмаса Рембрандтқа. Шамаңыз жеткенше
Нижний Новгород облысындағы Семёновтан алыс емес, Керженец өзені бойындағы Еділ бойы орманында ескі нанымдағылардың (старообрядчество) ең құрметті әкелерінің бірі, иеромонах Софонтийдің бейіті үстінде крест тұр. Аңыз Софонтийді 1676 жылғы Соловец көтерілісі, яғни монахтардың патриарх Никонның шіркеу реформасына көп жылғы қарсылығы басылғаннан кейін, монастырьден қашқан жеті соловецтік инактың бірі деп атайды.
Томскідегі мурал: онда әулие Томск Феодоры, ол сондай-ақ Фёдор Кузьмич ақсақал ретінде белгілі, және І Александр император бейнеленген, көпшілік оларды бір адам деп санайды. Мен де солай ойлауға бейіммін. Фёдор Кузьмич атанған адам 1836 жылы Пермь губерниясында пайда болды, туған-туысын білмейтін қаңғыбас ретінде қамшымен жазаланып, Сібірге жер аударылды.
Луврдағы Сурбаран көрмесі «Айқышқа шегелеуден» басталады: суретшінің Севильядағы даңқы 1627 жылы дәл осы картинадан бастау алған. Сан-Пабло-эль-Реаль монастырының доминикандықтары жас Сурбаранға 21 картина тапсырыс берді, ал биіктігі үш метрге жақын осынау алып полотно солардың ішіндегі ең басты туынды болды. Севильялықтар қатты таңғалғаны сонша, 1629 жылы қалалық кеңес