Халықтың Скобелевке деген сүйіспеншілігі, III Александрдың наразылығы және армия туралы пікірі
Скобелевті тірі кезінде ақ мундир мен ақ атты сүйгені үшін «ақ генерал» деп атаған, ал оның жерлеу рәсіміндегі Бас штаб академиясының тәждер шоғында: «Қаһарман Скобелевке, Суворовпен тең қолбасшыға» деп жазылған. Шынында да, Суворовтан кейін бірде-бір қолбасшы халықтың мұндай сүйіспеншілігіне бөленген жоқ.
Көп жағдайда Скобелевтің даңқы оған жамандық істеді. Әскери салтанаттармен өрлеген, жеке қасиеттері мінсіз, сарбаздардың құрметіне бөленген ол ІІ Александрдың шексіз сенімін иеленді. Көп кешікпей ол ІІІ Александрдың ұнатпайтындарының қатарына түсті, бұл, тегінде, оның ішкі саяси ықпалынан болса керек: Скобелев сол ықпалды патшаны реформаларға, өзгелердің билігін шектеуге мәжбүрлеуге бағыттамақ болған.
Мысалы, мынадай сөз: «Бозе қайтыс болған император ІІ Александрдың реформалары біздің армиямыздағы сарбазды азаматқа айналдырды. Ескіге қайта оралу жолындағы әрбір қадам жеке тұлғаны құрметтеудің кез келген қағидатына қарсы қойылады. Біздің қазіргі армиямыздың басты күші дәл осы қағидатта, өйткені ол сарбаздар бұқарасын өктемдіктен қорғайды… Армиядағы ескі тәртіптер сұмдық еді, өйткені жоғарыдан төменге дейін заңның орнына өктемдік билік құрып, ол көбінесе сарбаздардың мойнына аса ауыр жүк болып түсті».
Скобелевтің сөздері мен хаттарында оның бюрократияны жақтырмауы, қандай да бір сарбаздық әділеттіліктің орнығуын қалауы назар аудартады. Ахалтеке жорығында таңғалдырарлық жеңіске жеткен ол бір үміт сақтайды: «Егер қымбатқа сатып алынған, қазір күмәнсіз болып отырған жауынгерлік мәртебені толық сақтай алсақ, содан кейін өз тәртіптерімізді енгізе отырып, бүкіл істі барлық жерде болғандай, бұл сөздің кең, жағымсыз мағынасындағы шенеуніктік негізге қоймасақ, сөзсіз пайда табамыз».
