Бриджит Бардо 78-ші Канн фестивалі қарсаңында өзі, кино және 1973 жылы кеткені туралы

78-ші Канн кинофестивалінің ашылуы қарсаңында 1953 жылы, яғни 72 жыл бұрын, осы фестивальде алғаш рет көрінген Бриджит Бардо француз теледидарына сұхбат берді. Бриджит журналистермен сирек кездеседі және өзіндік көзқарасына әрдайым адал қалады, сондықтан оны тыңдау әрқашан қызық.

Францияда оның сұхбаты теледидардан бүгін шығады, ал Канн фестивалінде осы күндері «Бардо» деректі фильмі көрсетіледі. Диваның оған қатысы тек жанама, өйткені оны Канн да, қазіргі кинематограф та қызықтырмайды. XX ғасырдың басты сұлуларының бірі айтқандардың ішінен қызықты жерін бөліскім келеді. Бұл жануарларды қорғау, феминизм немесе актерлер ортасындағы жанжалдар туралы емес, өзінің осынау жылдар бойы өзін қалай көргені туралы.

Бардо әдеттегідей қазіргі киноны сынға алды. Бірақ мұның қорқынышты көрініс екенін қалай жоққа шығарасың? Нашар фильмдер тым көп, елеусіз адамдар тым көп.

«Керемет актерлер қалмады, сізді армандатқан адамдар қалмады».

Алайда, менің ойымша, ең маңыздысы: оның актриса ретіндегі мойындауы және еркін болмағанына өкінуі. Ол тура былай дейді: «Мен өзімнің тұтқыным болдым».

«Бүкіл өмірімде мен бистроға барып, террасада кофе іше алмадым. Мен өзімнің тұтқынымын. Мен өзімнен қаша алмаймын».

Бұл оның бүкіләлемдік даңқының шарықтау шегінде, 1973 жылы, киноны тастап кетуінің себептерінің бірі болды. «Бұл менің таңдауым болды. Мен оны жасадым». 50 жылдан астам уақыт бойы ол киноға түспейтінін елестете аласыз ба? Ол қанша рөл ойнай алар еді, ал оның жарқылы қаншалықты күшті болған, сонша жылдан кейін де оның нұры бізге жетіп жатыр?

«Мен әрдайым мені тастап кетпей тұрып өзім кеткім келді. Кино құлдырап бара жатқанын сездім. Тамаша әңгімелер, әдемі сценарийлер, жақсы диалогтар қалмағанын, режиссерлер қалмағанын сездім. Кетуге сөйтіп шештім».

Кейін ол өз болмысының бөлігі болған қаладан да кетті, Сен-Тропе маңындағы төбелердегі өз фермасында ауыл өмірін таңдады, және сол төбелер оның жаңа көрінісіне айналды