Джамбул Джабаев 1941 жылдың қыркүйегіндегі өлеңінде ленинградтықтарға жүгінеді
Жамбыл Жабаев
Ленинградтықтар, балаларым!
Ленинградтықтар, мақтанышым!
Дала бұлағының ағысынан
Нева толқынының шағылысын көремін.
Егер қарлы жоталарды бойлай
Қарт көзімді жүгіртсем, —
Көпірлеріңіздің аркаларын көремін,
Балтық таңының көгілдірін,
Кешкі шамдардың шоғырын,
Алтындалған төбелердің шыңдарын...
Ленинградтықтар, балаларым!
Ленинградтықтар, мақтанышым!
Қарақшының сасық иісін сезу үшін
Өмір сүрген жоқпын мен дүниеде;
Бауырларым, сіздерге қызмет еткенім
Жорғалаушы жылан
Ертегідей қалаға, бақ-қалаға кіріп алсын деген жоқ;
Ленинград менің көзімді
Бүйтіп арбап алған жоқ!
Мен дүниеде өмір сүргенім
Фашист қарақшыларының тобыры
Кері серпіліп үлгермей,
Қасқыр сүйектерін
Қасиетті қоршауларыңыздың түбіне тастасын деп.
Міне, сондықтан солтүстікке қарай жүгіреді
Қазақстан рельстерінің табаны,
Міне, сондықтан Неваны қорғайды
Сіздердің жағалауларыңыздың жиектері,
Ленинградтықтар, балаларым,
Ленинградтықтар, мақтанышым,
Сіздердің аталарыңызды Жамбыл біледі,
Ата-бабаларыңызды да біледі ол:
Оларды оның ауылына жер аударатын,
Ол бұғаудың сылдырын естіген.
Төрт патшаны басынан өткеріп,
Олардың қаталдығын татып көрдім;
Олардың Петербург бекінісі
Тезірек құласын деп тіледім;
Қобызымның... [?] сарынымен,
Шашым ағарғанда да,
Бүкіл халықтың ашуы қайнаған жерде
Балтық толқынының сұсты жүрісін жырладым.
Сіздердің сымбатты үйлеріңізде
Лениннің сөз-сәулелерінің жарқылы
Алғаш рет қараңғыда ойнады!
Оның сөздерінің алғашқы екпіні мен
Қолының алғашқы сілтеуі
Сіздікі, басқа ешкімдікі емес!
Сіздердің ең таңдаулы станоктарыңыздың сыйын
Киров бізге бекер әкелген жоқ:
Біз сіздерге ертеден жақынбыз,
Ағадан да, әпкеден де жақын
Ленинградқа Алматы.
...
Енді Жамбыл не естіп тұр?
Сіздердің болат есігіңізді қағады,
Мәңгілік аш болғандай, —
Шығыннан есі шыққан
Көп басты ашкөз айдаһар...
Ол сіздердің қақпаңыздың түбінде өледі!
Тісі де, қабыршағы да жоқ
Жылан тыбырлап ысқырады!
Бұлбұлдар қайта сайрайды,
Біздің отбасымыз қайтадан азат болады,
Ленинградтықтар, балаларым,
Ленинградтықтар, мақтанышым!
• • • •
Ленинград кез келген бұрынғы жылдардан
Күшті де қатаң:
Ол соққыны қайтаруға дайын!
Оның тастарын жара алмайды,
Оның бақтарын таптай алмайды.
Ленинградқа төрт бұрыштан
Пойыздар бет алған,
Біздің ауылдар мен қалалар
Өз жауынгерлерін шығарып салуда.
Елдің көзі найзағайлы қорғасындай,
Ал өршіген жауыздарға
Құйысқан әлдеқашан дайын.
...
Алда үлкен шайқастар бар,
Бірақ жауларға күн болмайды!
Бүгін мен ұйықтай алмаймын...
Достар, таңертеңгі өлеңдерім
Сіздерге қолдау болсын,
Ленинградтықтар, балаларым,
Ленинградтықтар, мақтанышым!
1941 жылғы қыркүйек
Қазақ тілінен М. Тарковскийдің аудармасы (қысқартылған)
