1841 жылы Тропинин Лермонтовтың «Тамбов казначейшасы» поэмасының кейіпкерін салды
Мәскеу кескіндеме мектебінің негізін салушы Василий Андреевич Тропининнен басқа кім балконы жоқ пәтерге өз еркімен қамалғандардың сағынышын түсінер. 1841 жылғы суреттегі терезедегі әйел, Лермонтовтың сол аттас поэмасындағы тамбовтық қазынашы әйелі. Бәріне осы құмарлана жазылған махаббат хикаясын, дәлірек айтқанда, таз да сараң қарта құмарының жас әйелі мен өз терезесінің қарсысындағы «Мәскеу» трактирінің терезесінен көрінетін сымбатты улан офицерінің арасындағы «көзбен көру» романын оқып шығуды ұсынамын. Қазынашы әйел Дуня дегеніміз тәтті де тартымды олжа: күйеуі үйде жоқта шлафор киіп, терезе алдында қол өнерімен отырады. Штаб-ротмистр Гарин, жүрек жұтқан сымбатты, бойдақ жігіт, парсы архалугын, алтын шашақты шие түсті ермолкасын киіп, моншақталған шыбығын ұстап, қызбен бір ауыз сөйлеспей-ақ, тек терезеден қарап отырып, оны өзіне ғашық қылады. Әрі қарай не болатынын өздеріңіз оқисыздар: ғашықтар қосыла ала ма, бөлмеден шыға ала ма
