Маршал Ней, оның 1815 жылғы 7 желтоқсандағы өлім жазасы және Москворецк князьдерінің титулы

Москворецк князі Мишель Ней Наполеонның ықыласын қайтаруға тырысады.

Батыр, жеңімпаз, көрнекті қолбасшы әрі Францияның сүйіктісі маршал Ней тақтан бас тартуға өзінің қамқоршысы Бонапартты көндірген дәл сол адам болатын, ал өзі XVIII Людовиктің әскери кеңесіне кірді.

Наполеон Эльба аралынан оралғанда Ней Людовикке Бонапартты тірідей немесе өлідей ұстап әкелуге уәде берді, бірақ тұңғыш мүмкіндік туа салысымен бұрынғы бас қолбасшысының жағына лезде шығып, өз әскерлерін Наполеонның билігіне тапсырды.

«Жүз күннен» кейін Нейді осының бәрі үшін сотқа тартып, атуға үкім шығарады, ал атуды өзі басқаратын болады. 1815 жылғы 7 желтоқсанда, жазаланар алдында, ол көзін таңудан бас тартып, сарбаздарға: «Алға, сарбаздар, тура жүрегіме көздеңдер! Ату!» деп бұйрық берді.

Москворецк князьдері атағы XX ғасырдың екінші жартысына дейін сақталды. Ол маршал Нейден оның ұлы Наполеон Жозефке, одан оның ұлы Эдгар Наполеон Анриге көшті де, одан әрі тағы үш ұрпаққа берілді, содан кейін 1969 жылы Ней әулетінің соңғы өкілі, Москворецктің 6-князі әрі Эльхинген 5-герцогы қайтыс болғанда үзілді. Бұл атақты да Наполеон Мишель Ней үшін жасаған болатын.