Күріш пен жүгерінің үйретуге қажет мутациялары егіншіліктен әлдеқайда бұрын пайда болған
Ежелгі егіншілер өсімдіктерді қолға үйрету кезінде жабайы түрлерде бұрыннан бар болған өзгергіштікке сүйенген. Мәдени өсімдіктердің жабайы ата-тектерінде пайдалы мутациялар сирек кездесетін, бірақ адамдар мыңдаған жыл бойы қажетті белгілері бар өсімдіктерді іріктеп отырды, сөйтіп бұл мутациялардың жиілігі артты.
Қолға үйретілген күріштің басты белгісі: піскен дәндер масақтан түсіп қалмайды, оларды жинап алуға болады. Осы белгіге жауап беретін qSH3 генінің мутациясы жабайы күріште бұрыннан болған сияқты, ал оның жиілігі шамамен 9000 жыл бұрыннан бастап 2000 жылдан астам уақыт бойы өсе берген. Жүгеріде дәнді қатты қабықтан босатқан tga1 генінің мутациясы 40 000 жылдан астам бұрын пайда болған, ал жүгері тек шамамен 9000 жыл бұрын қолға үйретілген. Тіпті күріштің шамамен 4000 жыл бұрын қоңыржай климатқа тарауына мүмкіндік берген суыққа төзімділік те гендердің ежелгі нұсқаларына сүйенген.
Нью-Йорк университетінің ғалымдары мутациялардың жасын геном учаскелерінің генеалогиялық ағаштары арқылы анықтап, нәтижелерді Янцзы өзені алқабындағы дәндердің археологиялық олжаларымен салыстырып тексерді
