Вадим Рабинович 1979 жылғы кітабында философиялық тас рецептін химиялық формулаларға аударды

«Данышпандардың эликсирін, яғни философиялық тасты дайындау үшін, балам, философиялық сынапты алып, жасыл арыстанға айналғанша қыздыр. Содан кейін қаттырақ күйдір, сонда ол қызыл арыстанға айналады. Осы қызыл арыстанды құм моншасында қышқыл жүзім спиртімен дигерирле, сұйықтығын буландыр, сонда сынап пышақпен кесуге болатын желімтәрізді затқа айналады. Оны балшықпен сылаған ретортаға сал да, асықпай дистилляцияла. Сонда пайда болатын әртүрлі текті жеке сұйықтықтарды жина. Сен дәмсіз флегманы, спирт пен қызыл тамшыларды аласың. Киммерий көлеңкелері ретортаны қараңғы жамылғысымен көмкереді, сонда сен оның ішінен шын айдаһарды табасың, өйткені ол өз құйрығын жейді...»

Бұл рецептті кеңестік химик Вадим Рабинович 1979 жылғы «Ортағасырлық мәдениет феномені ретіндегі алхимия» кітабында келтіреді. Кітап тамаша, жарқын, қызықты, бәріне ұсынамын. Рабинович осы алхимиялық нұсқауды сөзбе-сөз химиялық тілге аударып, бірқатар формулалар алған:

3Pb + 1/2 О2 = Pb3О4
Pb (С2Н3О2)2 > (СН3)2 + PbСО3
PbСО3 = PbО + СО2
PbО + С = Pb + СО.

Киммерий көлеңкелерінің мәңгілік түнек елінен, жер асты патшалығының есігіндегі халықпен байланысы жоқ екені, оның орнына ретортада қалатын қара массамен, яғни ұсақталған қорғасынмен байланысты екені анықталды. Формулалар тізбегінен ортағасырлық данышпандардың қорғасын тотықтары мен тұздарының айналымын, тіпті ацетонды да білгені көрініп тұр. Ал мен ғылым тарихы мен философиясынан кандидаттық емтиханды «өте жақсы» тапсырғанмын.