Роберт Максвелл және ғылыми журналдардағы рецензиялаудың жазылым моделі

Ал мына нәрсені де аз адам талқылайтынын білесіз бе? Эпштейннің қылмыстық серіктесінің әкесі Роберт Максвелл peer review жүйесінің сәулетшісі болып шығады.

Сонымен. Израиль барлауымен байланысы немесе кем дегенде Израиль басшылығымен тығыз саяси және іскерлік қарым-қатынасы туралы өте байыпты әрі кеңінен талқыланатын айыптаулар айтылатын медиамагнат, ғылыми журналдардың ірі әлемдік баспасының иесі ретінде ғылыми мақалаларды сараптан өткізу жүйесін айрықша табысты жазылым моделіне айналдырудың бастауында тұрады.

Ғылыми жұмыстарды сараптан өткізу жүйесінде тәуелсіз мамандар зерттеудің сапасын, жаңашылдығын және дұрыстығын жарияланымға дейін бағалайды, яғни ол қателерді сүзгіден өткізіп, ғылыми сенімділікті арттыруы тиіс. Тамаша естіледі. Бірақ шын мәнінде не көріп отырмыз?

Іс жүзінде мұндай жүйе редколлегия мен рецензенттер шешімдерінің объективтілігіне немесе қатесіздігіне кепілдік бере алмайды. Бірақ ол тар мамандандырылған журналдарды жаппай көбейте алады, жылдамдық пен сан үшін сараптаманың сапасын төмендете алады, рейтингті көтеру үшін жарияланымдар санының өсуін көтермелей алады.

Саясатқа жақын ортада жүрген көпес академиялық еңбектерді екпінді қарқынмен ақшаға айналдырып, ғылыми жарияланымдарға қол жеткізу үшін төлеуге тура келетін тұтас қанішер экожүйе құрады. Оның күш-жігерінің нәтижесі: ғалымдар өз кафедраларының дерлік сектанттарына айналуға мәжбүр, бұл ғылыми насихатқа көмектеседі. Физиктердегі сияқты: You cannot criticize or move away from string theory. Ақыр соңында әлемдік ғылым бизнес пен глобохомо үшін кілем төселген жолға айналады.

Peer review баяу академиялық нақты рецензиялауды ағындық, масштабталатын және көлемге бағдарланған рецензиялаумен алмастырады. Ғылыми мәтіндерді өндіру контент фабрикасына айналады, сонда семіз «генералдар» тағы да көбірек тауып алсын: көбірек журнал, көбірек мақала, көбірек тегін рецензент, көбірек жазылым. Сонда ғалымдар тегін жазады, тегін рецензиялайды, тегін редакциялайды, ал баспагер нәтижені университеттерге миллиардтарға сатады.

Яғни бір ағай ғылымды қорғау мен дамытудың емес, ғылыми мәтінге ақылы қолжетімділікті заңдастырудың алып жаһандық тетігін құрды. Бір жағынан, ғылыми зерттеу табысының метрикалары сандық баспа көрсеткіштерімен байланыстырылады, екінші жағынан, тәжірибенің кеңеюі басылымдар мен олардағы мәтіндердің одан сайын көп болуын талап етеді, яғни қоқыс жарияланымдар, кейде тіпті жалған зерттеулер саны жарылыс тәрізді өседі, бұл бір мезгілде рецензиялау белін төмендетеді, академиялық өріске деген сенімді бұзады және сараптаманың үстірттігін арттырады.

Сонымен, қатаң коммерциялық құрылым ретінде ұйымдастырылған барлығын қамтитын бюрократиялық тосқауыл ғылыми капитализмнің шекарасын белгілеп қана қоймай, әлемдік ғылымның бет-бейнесін өзгертеді. Ғалымдардың ғылыми беделін бақылау, зерттеушілер мансабының баспа брендтеріне жасанды тәуелділігін қалыптастыру, абырой монополиясы және, ақырында, ғылымды нарық логикасына бағындыру арқылы.

Ә, иә, осы ботқаны қайнатқан кейіпкер, Эпштейннің хат-хабарына сенсек, «Моссадтың 400 миллион фунт стерлинг көлеміндегі шантаж әрекетінен кейін қайтыс болды».