Жан Кокто мен Чарли Чаплин Францияның оңтүстігінде, Сен-Жан-Кап-Феррада уақыт өткізіп жүр, 1950-жылдардың соңы

Кокто мен Чаплин бір-бірімен 1936 жылы, Жапониядан бір кемемен оралып келе жатқанда танысты. Кокто ағылшынша білмейді, Чаплин французша білмейді. Соған қарамастан екеуі әңгімеге кіріп кетіп, алғашқы күннің өзінде түнгі төртке дейін сөйлесті: оларға ағылшын тілін аздап білетін Коктоның хатшысы аударып берді. Таңға қарай олар дос болып үлгергендей сезініп, құшақтасып жатып, таңғы асқа кездесуге уәде берді. Әрине, екеуі де ұйықтап қалды, ал Кокто еске алғандай, бір-бірінің қоғамынан тойып алғандықтан, бірнеше күнге үзіліс жасады.

Токиода Кокто қолға үйретілген шырылдақ сатып алды: ол өзімен сөйлескен сайын ән сала бастайтын, Кокто бұған қатты қуанып, ұсақ торды жәндікпен бірге әр жерге алып жүріп, оның әуендерін тыңдайтын. Сан-Францискоға келгенде Чаплин Лос-Анджелеске жету үшін өзінің лимузинін ұсынды. Шырылдақ тынбай ән салып отырды, сонда Кокто: «көріп тұрсыздар ма, оған Америка қалай ұнады», деді де, машинаның терезесін ашып, жәндікті еркіндікке жіберді. Чаплин: бірақ ол бөтен елде ғой, тілін де білмейді, дегенде, Кокто: ештеңе етпейді, ол ақылды, жақында түсінеді, деп жауап берді.

1957 жылы Чаплин отбасымен Францияның оңтүстігінде демалып жүргенде, Кокто оны қонаққа шақырды. Үшін де дұрыс себеп болды: Вильфранш-сюр-Мердегі, Кокто қалпына келтірген капелла ашылып жатқан еді. Сол демалыстан тамаша фотосуреттер қалды, кадрларға қарағанда, Жан Кокто мен Чарли Чаплин жазды ұмытылмастай өткізген.