Мына мейірбанға жаным ашиды
Біріншіден, әрине, оның апанында әйелі мен балалары бар, ал екіншіден, өзіңізді едәуір мықты, миы үлкен шығыс азиялық эректус ретінде елестетіп көріңіз: ол кішкентай гуманоидтар нәсілінің өкілдері, флорес немесе лусон адамымен кездесіп тұр.
Бұл кездесу Үрейлі аңғар деп аталатын психологиялық құбылыстың және хоббит-тіршілік иелері мен кішкентай жындар туралы түсініктерге деген терең, айтуға болатындай, инстинкті бейімділіктің қайнар көзіне айналатыны күмән тудырмайды.
Алғашқы гоминидтердің күнделікті өмірін ойласақ, бұл екі метрлік жыртқыш дегелектермен азық үшін бақталасудан, алып егеуқұйрықтар мен миниатюралық пілдермен қоректеніп аман қалуға тырысудан құралған күн сайынғы қызықты драма, ал сосын бір сұрапыл күні тағы да сұмдық айдаһарлар пайда болады: алып вараналар, бұл да сұмдық жаратылыстардан қорқудың архетиптік және фольклорлық түсініктерінің күмәнсіз тағы бір көзі.
Ал мүлде басқа хикая, бұл адамзат ұрпақтарының, материалдық емес көктен түскендердің, және жоғарыда бейнеленген хтондық маймылдардың кездесуінің эпикалық сәті. Осы сәттің жадтағы ізі тектік күнә туралы түсініктердің пайда болуына әкеледі, көбіне тарихқа дейінгі нәсілдердің араласуының бүркемеленген түсіндірмесі болса керек
