Адамдарды кедейлік емес, мансапқорлық бақытсыз ететіні туралы үзінді

Байлыққа құмар адам өз дүниесіне әрқашан наразы. Кедейлікте туған кісіге бай болуды тілеудің не қажеті бар? Қауырсынды төсекте ауырып жатқаннан гөрі киізде жатып сау болған артық емес пе? Мал-мүлкі тасып жатып қам жеп, күйзелгеннен гөрі, орташа халде жүріп жан тыныштығын сақтауды тілеген жақсы емес пе? Бізді бақытсыз ететін кедейлік емес, атаққұмарлық пен мансапқұмарлық. Байлық сізді үрейден ешқашан құтқармайды, оны тек ақыл ғана істей алады: сондықтан ақылын байытқан адам әрқашан өзімен-өзі қанағатты болады және кедейліктен ешқашан шағымданбайды