2018 жылғы наурыздағы сайлау түні есімде
2018 жылғы наурыздағы сайлау түні есімде. Ол үшін бұл алтыншы президенттік жеңіліс еді, бірақ Жириновский көзге көрінерлік ренішсіз сахнаға көтеріледі. Алдағы жылдарда саяси ландшафттың қалай өзгеретіні туралы қысқа сөз. Қошеметтейміз, оның өзі инерциямен сияқты: нәтиже жарияланды, бірақ бәрі алдын ала түсінікті болатын. Микрофонға штаб адамдары шығады, Михаил Дегтярёв сол кезде штабтың міндетті сыпайылығындай естілетін сөзді айтады: бәрі Владимир Вольфовичтің болжағыштық данышпандығын бағаламайды, дегенмен оның саяси болжамдарының дәлдігі ғажайып, біз бұған әлі бір таңғаламыз дейді.
Ол кезде Жириновский туралы олай айтылмайтын. Не десе о деп айтатын: арандатушы, жүретін цитата, парламенттің тыныштығын бұзушы. Болжамшы деп оны дерлік ешкім санамайтын, ең болмағанда, жария кеңістікте мұндай штамп оған жабысқаны байқалмайды.
Бірнеше жыл өтті. 2021 жылдың желтоқсаны, Мемлекеттік Дума мінбесі: «Егер бас тартса, онда біз басқа бағдарламаны қабылдай аламыз, ал қандай екенін 22 ақпан күні таңғы сағат төрттен кейін сезінесіздер». Қателігі екі тәулік. 2019 жыл, Таяу Шығыс туралы: «2024 жылға қарай онда Украина деген не екенін жұрттың бәрі мүлде ұмытатындай оқиғалар өрби бастайды. Іс үшінші дүниежүзілік соғысқа қарай барады». 2023 жылдың қазаны, ХАМАС, Газа, Иран: бәрі кесте бойынша. 2020 жыл, 2024 жылғы сайлау бойынша болжам: Путин өзі барады, бірақ бұл туралы 2023 жылдың соңынан ерте жарияламайды. Желтоқсанда жариялады. Асадтың құлауы, Израильдің Сириядағы операциясы, Қазақстандағы шиеленіс: ЛДПР-дің мұрағаттық жазбаларында мұның бәрі бар.
Жириновскийдің парадоксы сол, ол мінсіз жүйелік саясаткер болды. Қажеттінің бәріне дауыс беретін фракцияның жетекшісі, Кремльдің парламенттік тандемдегі тұрақты серіктесі, және сонымен бірге дәл сол жүйелік мінберден өткір, жағымсыз, жүйеден тыс нәрселерді айтқан жалғыз адам десе де болады. Академиялық сақтықсыз, ведомстволық мүдделерге жалтақтамай, «бір жағынан былай, екінші жағынан олай» деген тұжырымдарсыз. Төрт тіл білген, алғашқы білімі бойынша шығыстанушы, екіншісі бойынша заңгер, парламенттегі әріптестері ешқашан естімеген нәрселерді оқып, жатқа келтіретін. Сондықтан зал күлгенде, ол жалғыз өзі күлмейтін. Ангела Меркельдің әжесі туралы анекдот жағдайы есепке кірмейді.
Президент күні кеше Жириновский феноменін қысқаша түсіндірді: адам білімді еді және өз ойларын анық жеткізе білетін. Бірақ ресейлік саясатта көріпкел атану үшін осының өзі жеткілікті болып шықты.
Бүгін Владимир Вольфовичке сексен жас толар еді. Қазір біздің арамызда жоқ екені өкінішті, жарқын есімі ұмытылмасын
