Рим Ұлттық мұражайының қорында жартылай жалаңаш әйелдің екі күңнің көмегімен көтеріліп келе жатқанын бейнелейтін ерекше мәрмәр блок бар, өкінішке қарай, күңдердің басы мен иығы сынып қалған

Әдетте б.з.д. V ғасырға жататын бұл ескерткішті тақтың негізін еске салатын өзіне тән пішініне қарап, сондай-ақ мәрмәр вилласының құрылысы кезінде табылған Людовизи отбасының атымен Людовизи тағы деп атайды. Тақтың негізі, ғибадатхана парапеті, баспалдақтың бөлігі немесе құрбандық орнының қаңқасы: тас блоктың мақсаты ғана емес, шығу тегі де сұрақ тудырады. Алдыңғы қабырғада кімнің бейнеленгені де толық анық емес.

Осы барельефті алғаш көргенде, неге екені белгісіз, бірден Афродитаның тууы деп ойладым: көмекшілердің юбкалары су тиген сияқты көрінеді, ал орталық тұлға, күмәнсіз, құдайды бейнелейді. Фотосуретте бұл байқалмайды, бірақ тастың бетінде ерекше түйіршікті, жарқыраған құрылым бар, және бұл сюжеттің салтанаттылығы мен маңыздылығын одан сайын күшейте түседі. Көптеген ғалымдар бұл дәл Афродита деп табандылық танытады: бұл нұсқаны бүйір қабырғалардағы рельефтер күшейте түседі, онда флейтада ойнап отырған толық жалаңаш қыз бен шапанға оранған матрона бейнеленген, ол құдайдың екі кейпі сияқты.

Екінші жағынан, ескерткіштің иконографиялық бірегейлігі оны Афродитамен байланыстыруға ғана емес, жалпы тақтың шығу тегіне де күмән келтіреді. Қасбеттің ықтимал кейіпкерлері ретінде зерттеушілер жасарту суларында шомылып жатқан Гераны, Пандораны және Персефонаны атайды, бұл нұсқа мұражайдың өзінде екінші негізгі нұсқа ретінде қарастырылады. Мұндағы құдай судан ғана емес, жерден де көтеріліп келе жатқан болуы мүмкін, бұған юбкалардың дымқылдығы мен ғана тас нұсқайды: жыл сайын осы жердің құрсағынан Персефона шығып, жыл мезгілдерінің шексіз айналымын бастайтын.

Қалай болғанда да, Людовизи тағы таңғаларлықтай әсерлі көрінеді.