Каирде сауда кешкі тоғызға дейін, кейде одан да кеш жүреді, әркімнің саудасы қалай жүріп тұрғанына қарай
Каирде сауда кешкі тоғызға дейін, кейде одан да кеш жүреді, әркімнің саудасы қалай жүріп тұрғанына қарай. Жарық, түс, айқай, шу, қозғалыс есеңгіретеді. Бәрі айқайлайды: арабтар айқайлайды, машиналар гүрілдейді, көшпелі саудагерлер айқайлайды, есектер айқайлайды, бірақ бәрінен қатты лоток саудагерлері, нейлон шұлық сатушылар айқайлайды. Олар тауарын дүкендегі бағасынан 5 пиастрға арзан, яғни бір жұбы 15 пиастрдан сатады. 15 арабша «хамасташа», және біз сапарда болған үш айдан астам уақыт бойы осы сөз бізді қалмай қойды. Оның үстіне арабтар оны көмейден шығатын дыбыспен, толық «форте» күшімен, даусының соңғы қалдығын жұлып алғандай айтады. Лотоктың жанында сатып алушылар ақтарып жатады, иесі оларға сенеді, бірақ қателесіп болса да оған бір-ақ пиастр кем бере көрмеңіз, қорқынышты жанжал көтеріледі.
Қалың жұрт әсіресе әйелдер (қара ұлттық шапан мен паранджа киетіндерден басқасы) құрақ-құрақ әрі әсем киінген. Көк, сары, жасыл, қызыл түстер, ашық түсті аяқ киім. Желтоқсан болса да жеңіл киінген. Бастары жабылмаған. Пальто сирек көрінетін құбылыс. Әйелдер плащ немесе жүн жакетпен жүр. Ер адамдардың ауқаттылары, әдетте, ақ крахмалды көйлекте. Бұл, сірә, ойластырылған: ақ түс теріктің қоңыр тонын өте сәтті даралап көрсетеді.
Қаланың сауда ауданының орталығында барлық бірінші қабаттарды түгел дүкендер алып жатыр. Басты сауда көшесі ең қалың адамы бар көше. Витриналардан көз сүрініп, жарқырап кетеді. Әсіресе аяқ киім дүкендері таңғалдырады. Алыстан аяқ киім дүкенін кәмпит көрмесі немесе балалар ойыншықтарының витринасы деп қалуыңыз мүмкін, бірақ жақындаған сайын бұл әйелдердің туфлиі мен балалардың туфлиі екеніне көзіңіз жетеді: қызғылт, көгілдір, парша, алтын, күміс, шыныдай мөлдір. Жылтырауықтардан жасалған туфлилер, түнгі туфлилер: жібектен және жүннен, өкшесіз; ине өкшелілері сонша биік, олармен жүру былай тұрсын, тіпті тұрудың өзі мүмкін емес секілді. Бірақ, амал не! Дүкендер жиі бос тұрады. Сатып алушыларды шақыруға тура келеді...
Дүкен витринасының алдында тоқтайсың. Саған екі-үш сатушы ұшып жетеді: «Мадам, кіріңіз...» Ақшаң болмаса, кірмегенің жөн: бәрібір отырғызады да, бүкіл бір спектакль басталады. Саған қолдарынан келгеннің бәрін ұсынады. Ондаған қорапты ашады, дүкеннің барлық баспалдағын шарлап шығады, кофе немесе шәй ұсынады. Бірақ егер сен ештеңе сатып алмасаң, артыңнан қандай өкінішті күрсініс жетеді
Балет артисі және педагог Татьяна Вячеслованың 1959 жылы Мариинск театрының Каирдегі гастролі туралы естелігінен
