XI ғасырдан бері славян тілінде белгілі
XI ғасырдан бері славян тілінде белгілі, X ғасырда Византияда өмір сүрген Андрей Юродивыйдың Жітіесінен мына сөздерді табамыз: «Соңғы күндерде Жаратқан Ие Құдай кедейліктен патша шығарады.. әулиелердің шіркеулерін тұрғызады және қирағын құрбандық орнын қайта көтереді, сонан соң таластың да болмайды, қорлаушы да, қорланушы да болмайды.. бейбастақтық жасамай бастайды, заңсыздық жасаған боярларына жаза береді де, оларды өлімге қияды..».
Бұл болжам Филат көкей ертегісіндегі халықтық утопиямен үндес: онда мұжықтың бақыты жарқырап, мұжықтың патшалығы дүниеге келіп жатты.
Демек, дүние тағдырының утопиялық көрінісі әлемнің әдеттегі құрылымын мүлде жоққа шығармайды: патша да, байлар да, кедейлер де бар, тек бәрі орын ауыстырады. Патша кедейден, байлар жарлылардан, ал кедейлер, әрине, байлардан шығады. Жаңа өмір туралы түсінік ескі өмірдің шеңберінен аспайды. Әділетсіздік жойылмайды, тек кекті қайтарғандай басқа жаққа бағытталады. Патша да, әділетсіз болмыстың басқа да көріністері де қала береді. Ешқандай жаңа тәртіпті адамдар іздемейді, олар тек өздері үшін жайлырақ, әділірек жағдайды қалайды, ал жаңа тәртіп ең алдымен жаңа санаңды талап етеді, оны тек сол сана ғана тудыра алады.
Бұл Олешаның «Үш семізінде» де, Емельян Пугачевтің манифесінде де, орыс революциялық халықшылдарының үгіт материалдарында да болған. Ал коммунистерде де, көрінеді
