Пушкинде гитараға қосылып ән салу арқылы қызықты күйеу бала Ленскийді өзіне тарту әрекеті жасалады:
Көршіні самаурын басына шақырады,
Ал Дуня шай құйып отырады;
Оған сыбырлайды: «Дуня, назар сал!» Сосын гитара да әкеледі:
Сөйтіп ол шиқылдап қоя береді (құдайым-ау!):
Алтын сарайыма кел менің жаныма!
Жолма-жол аударма
Мұндағы гитара дворяндық тектің және ақсүйектерше тәрбиенің белгісі.
Толстойда гитараға қосылып Наташа Ростова билейді, оның үстіне оған орыстың халық әні «Төселген көшемен» ойналады. Яғни гитара жоғарғы тап пен қарапайым халық мәдениетінің өкілдері арасындағы байланысты көрсетіп тұр.
Островскийде көптеген мәтінде үнемі кездесетін гитара демократияланудың лебі ретінде түпкілікті бекиді және биік эстетикаға ұмтылған мещандар тұрмысының күнделікті бөлшегі ретінде көрсетіледі. Негізі, театрдың әсіре бантымен безендірілген дәл осы гитара Александр Островскийдің Замоскворечьедегі үйінің қабырғасында ілулі тұр.
