Әулие Вильгефортис туралы аңыздар және сақалды қыз бейнесінің шығу тегі

Құрметті беріктікті қыз (Virgo fortis) туралы екі аңыз бар: бірі VIII ғасырдағы Португалия корольінің (тоғыз қызының бірі) қызы туралы, ол жасырын түрде некесіз өту туралы ант беріп, әкесі межелеген пұтқа табынушымен үйлену тойы болмасын деп жалбарынған. Ханшаның дұғасына жауап ретінде оның беті сақалданып шыға келеді. Ашуға булыққан әке сақалды қызды өлім жазасына кесуге бұйрық береді.

Екінші сюжетте де тоғыз қарындас туралы айтылады, оларды шешесі дүниеге келген бойда қызметші әйелге суға батыруға беріп отырған. Шеше туған қыздардың күйеуін өзінің опасыздығы туралы ойға жетелейтінінен қорыққан. Бірақ қызметші сәбилерді аман алып қалады, екі қыз шомылдыру рәсімінен өтіп, ержетеді, ал оларды римдік құдайларға табынудан бас тартқаны үшін өлтіреді.

Қалай болғанда да, екі аңыз да ақымақ ата-аналарға байланысты, олардың қырсыздығы балалардың өміріне қымбатқа түсті. Вильгефортис шынында да әулиелер қатарына қосылды және 20 шілдеде еске алынады.

Әулиелер өмірбаяны гермафродит туралы антикалық мифке барып тіреледі деген нұсқа бар. Бірақ бұл екіталай, өйткені өмірбаяндар XV ғасырдың соңы мен XVI ғасырдың басында, көйлек киген сақалды адамның айқышқа керілген бейнесі бұрыннан бар болған кезде, соның төңірегінде пайда болады.

Католик энциклопедистері сақалды қыз бейнесі алғашында Орталық Италиядағы Лукка архиепархиясындағы Құтқарушының тунике киген және тәж киген бейнесін қате түсіндіруден туындаған деп есептейді. Лукка базиликасындағы айқышқа керілген Құтқарушы шынында да өте әйелше көрінеді. Өз заманында Никодемус жұмысы бірнеше рет көшірілген, бірақ XI ғасырдан бастап Исаның бұл бейнесі канондық болудан қалды да, көріп отырғанымыздай, мүлде басқаша түсінік алды.