«Құнандар, бір жастағы биелер өздерін үлкен әрі байсалды етіп көрсетеді, сирек секіріп, көңілді топтарға сирек қосылады

«Құнандар, бір жастағы биелер өздерін үлкен әрі байсалды етіп көрсетеді, сирек секіріп, көңілді топтарға сирек қосылады. Олар шөпті сыпайылап жейді, қырқылған аққу мойындарын иіп, өздерінде де құйрық бар сияқты, сыпыртқыдай шолақ құйрықтарын бұлғап қояды. Үлкендер сияқты, кейбірі жатып алады, аунайды немесе бір-бірін қасиды. Ең көңілді топ екі-үш жастағы құнажындар мен күйеуге шықпаған биелерден құралады. Олар бәрі дерлік бірге жүреді, сонымен бірге бөлек, қыздардың көңілді тобыры болып жүреді. Олардың арасынан тұяқ дүбірі, шың-шың еткен дыбыс, кісінеген, тепкілеген үн естіледі. Олар жиналады, бастарын бір-бірінің иығына қояды, бір-бірін иіскейді, секіреді, кейде пысқырып, құйрығын құбыр сияқты көтеріп, жарты желіспен, жарты жорғамен мақтанышпен әрі еркелей отырып, құрбыларының алдынан өтіп кетеді. Осы жастардың ішіндегі бірінші сұлу әрі бас бұзар шолақ қоңыр бие еді. Ол не бастаса, басқалар да соны істейтін; ол қайда барса, сұлулардың бүкіл тобыры соңынан ілесетін. Бұл таңертең қыңыр бие әсіресе ойнақы көңіл-күйде болды. Көңілді сәт оның басына адамдардың басына келгендей келді. Суатта жүргенде-ақ қартты қағытып, ол су бойымен жүгіріп кетті, бір нәрседен қорыққан болып, пысқырды да, бар күшімен далаға шапты, сондықтан Васька оның соңынан да, оған ілескен басқалардың соңынан да шауып баруға мәжбүр болды. Содан кейін, аздап жеп алып, ол аунай бастады, сосын кемпірлерді олардың алдына шығып, мазақтады, сосын бір емізулі құлынды бөліп алып, оны тістегісі келгендей қуып жүгірді. Анасы қорқып, жеуді тастады, құлын аянышты дауыспен айқайлады, бірақ қыңыр бие оған ештеңе де істемеді, тек үркітіп, оның қылығына жанашырлықпен қарап тұрған құрбыларына көрініс көрсетті. Сосын ол өзен арғы жағында, шалғындар арасында ағаш соқасын сүйретіп өтіп бара жатқан шаруаның боз айғырының басын айналдырмақ болды. Ол тоқтады, паңдана, сәл бүйірлей басын көтеріп, селк етіп, тәтті, нәзік әрі ұзақ дауыспен кісінеді. Бұл кісінеуде ойнақылық та, сезім де, біраз мұң да білінді. Онда махаббатқа деген ынтызарлық та, оны уәде ету де, оған деген сағыныш та бар еді».

«Холстомерде» Лев Толстой шалғында ойнап жүрген жылқыларды емес, сән-салтанатты жиынға шыққан құмар кокеткаларды суреттеп отырған сияқты. Мойындаңыздар, қымбатты қыңырлар, өздеріңізді таныдыңыздар ма? Кемпірлерді мазақтағанды кім жақсы көрмейді дейсіз!