Гавриил Державин 1795 жылы «Анакреон пеш жанында» өлеңін Мария, арфа және Купидон туралы жазды

Анакреон Мәрияны
аралауға келіп қалғанда,
Олардың арасында Купидон
көбелектей ұшып жүрді.
Қанатты құдайша сұлудың
айналасында ұшты,
Қауырсынды оқтарын
садағына салды.
Оның көгілдір
аспан көздерінен оқ жаудырды,
Тәтті ернінің раушандарынан,
Кеудесіндегі лалелерден де.
Бірақ Мәрия сыңғырлаған
арфасын қолына алып,
Алтын ішектерге
даусын қосқанда, —
Қызыл саусақтарының астында
құдай әлдеқайда шапшаң қалықтап,
Өткір оқтарымен
жүректерді жаралап, өртеді.
Пештің жанында Анакреон
отырып, күрсініп қалды:
«Шамнан көбелек құсап,
күйіп кетермін, — деді, — мен де».

Жолма-жол аударма

Гавриил Державин, «Пештің жанындағы Анакреон», 1795 жыл