Щукин мен Матисстің баспалдаққа арналған «Би» және «Музыка» панно туралы хат алмасуы

Орыстар Матисстің картиналарын сонша көп сатып алғандықтан, жанкүйерлері мен достары одан: «Көп ұзамай сіздің суреттеріңізді тек Мәскеуден ғана көретін болармыз ба?» деп сұрайтын болған.

Щукин «Би» картинасын баспалдақ маршына арналған үлкен панно ретінде, екінші үлкен туындысы «Музыкамен» бірге тапсырыс берген. Тапсырыс беруші мен орындаушының арасында жүрекке жылы тиетін хат алмасу болды: меценат акварельді эскиздерді көргенде, Матиссті жалаңаш денелерге сақ болуға сыпайылап шақырды. Мұндай суретті көпшіліктің көзінше іліп қоя алмайтынын, ең көп дегенде жеке бөлмеге кішкентай фигураларды ғана орналастыра алатынын айтты. Себебі үйде екі қыз өсіп келеді, Ресей негізі жағынан Шығыс, ал Шығыста балаларға мұндайды көрсетпейді, ал Мәскеу қоғамы оған жалаңаш дене тыйым салынған XVII ғасырдағы Италияны еске салады, дейді. Алайда Щукин бояуы қанық эскизді көргенде, «Биге» деген құштарлыққа қарсы тұра алмай, бәрін қалай бар, солай жазуды сұрады.

Бірақ картинаны мұздай суық қабылдау күтіп тұрды: тіпті париждіктер де сөзбе-сөз түкіріп тастады, ал Щукин полотноға қайтадан теріс айналды. Бірақ бірнеше күннен кейін-ақ ол Матиссқа «Би» мен «Музыкаға» деген махаббатын мойындап, хат жазып жатты.