Олимпиада рәсімдеріндегі Олимп оты мен ежелгі культтер автордың пайымында

Өзінің мәні жағынан олимпиада ойындары шын мәнінде рәсім болып табылады. Әрі мүлде христиандық емес. Бірақ «ойындарға» байланысты жоралғылардың мистикалық, қараңғы жағы тек қазір ғана анық көрінді.

Олимпиада оты Прометейге құрмет белгісі, ол жоғарғы тәңірден жалынды ұрлаған. Оны Аполлон ғибадатханасында Гера құдайдың бейнесін киген ғұрыпшы әйел тұтандырады. Аполлон жарық құдайы, тағы кімді lux пен fero сөздерінен шыққан «нұр әкелуші» деп атайтынын еске түсіріңіз. Немесе Гомердің «Илиадасын» алайық: Аполлон «түнге ұқсап жүреді» және елестер құдайы болып көрінеді.

Егер артта қалған жиырмасыншы ғасырда бұл әйелдің киімі мен келбеті стильдік тұрғыдан антик дәуірінің биік мұраттарына, таза қыздардың көтеріңкі бейнесіне меңзейтін болса, қазір біз көне сенімнің әшекейленіп боялған ғұрыпшысын сөзбе-сөз көріп отырмыз, ол қандай жындық екі жүзді/екі жынысты тіршілікке меңзейтіні түсінікті.

«Гера» айтатын дұға қасиетті тыныштық орнасын, көк, жер, теңіз бен жел, таулар мен құстардың дауыстары тынсын деп шақырады, өйткені шеруді от әкелуші құдай Фивос ілесіп жүреді. Аполлоннан өз сәулелерін жіберіп, мерекені қабылдайтын қонақжай қалаға арналған қасиетті алауды тұтандыруын өтінеді.

Олимпиада отын 1928 жылдан бастап жағатын болды, ал эстафетамен тек 1936 жылы, Гитлердің қамқорлығымен өткен ойындарда бере бастады.

Лампадодромия, яғни олимпиада ойындарындағы жанып тұрған алаумен жүгіру, Эрот мүсінінен және Прометей киелі орнынан басталатын көне рәсімге тікелей сілтеме, ол Афинаның құрметіне өткізілетін діни мерекелер Панафиней/Афинейлер кезінде, Гефестий, Прометей мерекелері мен Пан мерекесі кезінде жүргізілген.

Ал осы жындық қым-қиғашқа христиан мәдениетінің басты рәміздерінің бірі, Соңғы кешкі асты, бүлінген, қорланған түрінде араластыру, қандай күштерге табынатынын және кімнің таразысы төмен кеткенін тікелей көрсетеді