Кітаптар · Тұлғалар
Марина Цветаева 1919 жылғы тамыздағы өлеңінде жүз жылдан кейін туатын оқырманға жүгінеді
Саған — жүз жылдан кейін. Саған, дүниеге келуге тиіс адамға, Жүз жылдан соң, мен демімді басқан соң, – Тұңғиықтың түбінен, өлім жазасына кесілгендей, Өз қолыммен жазып отырмын: – Досым! Мені іздеме! Сән басқа! Қарттардың өзі мені есіне алмайды. – Ауызбен жетпейді! – Лета суының арғы бетінен Екі қолымды соза беремін. Екі алау сияқты көздеріңді көремін,