Біздің қоғамдағы жағдайды ескерсек, керемет заманауи ХV ғасырдағы доминикандық монах, кардинал және гуситтерді қуғындаушы Джованни Доминичи өзінің «Түндегі отшашу» трактатында тараулардың атауларына Иоанн Інжілінен «Жарық қараңғыда…» дегen дәйексөзді шифр
Алайда мәтін мүлде ағартушылық емес. Джованни өзі зат есім мен етістіктің айырмасын білмейтінін және грамматика ережелерінен хабарсыз екенін баса айтқанымен, «Ақындар шынайы сенімнің жауы, оларды сенушілерден аластату керек», ал «поэзия, тек комедиялық емес, батырлық деп аталатыны да, ібілістің ойлап тапқан өнері» деп батыл мәлімдеп, бұл пікірді Платонға, Аристотельге, Цицеронға, Арриан мен Вергилийге таңған.
Ал ібіліс шынымен бар болса, ол ең алдымен дәл осындай монахтарды ойлап тапқан болар еді, ал поэзияны одан кейін ғана, мүмкін 🤔
