Росси де Пальма Луврдағы Сурбаран көрмесінде және «Луврдағы Испания» бағдарламасының кино циклі
Луврдағы Сурбаран көрмесінде Росси де Пальмамен таныстым. Сексенінші және тоқсаныншы жылдардағы Альмодовар фильмдерін көрген адамның бәрі оны біледі, «Жүйкесі тозған әйелдерден» бастап «Кикиге» дейін. Лувр мадам Роса Еленаны көрермен ретінде шақырған жоқ: мұражай осы маусымда «Луврдағы Испания» бағдарламасын ұйымдастырып, ¡I Louvre Mucho! кинотоптамасын ашуды де Пальмаға тапсырды. Ол көрсетуге он фильм таңдады: Бунюэльдің «Виридианасы», Берланганың «Жендеті», Эрисенің «Ара ұясының рухы», Пилар Мироның «Төсекте жатқан иті», Бигас Лунаның «Ветчина, ветчинасы» және, әрине, өзі түскен «Кики».
Оны Сурбаран картиналарының қасынан кездестіру өте заңды болып шықты. Ол Сурбараннның ақ түсіне бас иетінін айтып, ең сүйікті картинасы ретінде Мадридтегі Тиссен-Борнемиса мұражайындағы «Әулие Касильданы» атады. Дәл осы картина көрменің афишасында тұр. Аңыз бойынша, әулие Касильда Толедоның мұсылман билеушісінің қызы болған және тұтқындағы христиандарға жасырын нан апарып жүрген, әкесі оны ұстап алған кезде етегіндегі нан раушан гүлдеріне айналған. Сурбаран оны сарай әйелінің сәнді көйлегімен салған, сондықтан әулие азапталған қасиетті әйелден гөрі XVII ғасырдағы севильяльық ақсүйек әйелге көбірек ұқсайды.
Осы картиналардың арасында Росси де Пальманың өзі де полотноның бірінен түсіп келгендей көрінді. Оның Сурбараннның әулиелеріндегідей тұлғасы бар: биік бой, түзу қалып, көрнекті профиль және ол кейіпкерлері ауыр жібектерін көтеріп жүретін сабырлы салмақ. Сонымен қатар өмірде ол өте ақжарқын әрі ашық адам болып шықты, сүйікті картиналары туралы жеңіл әрі ықыласпен әңгімелейді, бірақ тыңдағанды да сондай ықыласпен жақсы көреді: көрме туралы және Сурбараннның туындыларының тағдыры туралы ол шынайы қызығушылықпен әңгімелесті.
