Монастырь кітапханаларына қолы жеткен монахтар да, қолжазба көшіріп, құрастырумен айналысқан хатшылар да оқыған кітаптарының шетіне кейде белгі қалдырып, тіпті жазба түсіріп отырған: онда кітаптың шығу тегі туралы мәлімет те, бөгде ойлар да кездеседі…
1462 жылғы Ораза Триодінің соңғы парағында Мәскеудің марқұм ұлы князі ІІ Василий Қараңғыға арналған қызықты эпитафия бар:
«Мың тоғыз жүз жетпісінші жылы [1462 жыл] наурыз айының 28-і күні, біздің әулие ата, кереметші Стефан мен жаңа әулие Ларионның еске алу күні, түннің 3-сағатында, қасиетті Тірілу түніне қарай, Құдайдың құлы ұлы князь Василий Васильевич өмірден озды».
Ал одан төменірек ұсақ қолтаңбамен:
«Иуда, жан қиюшы, ажалың жетті».
